Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

Bolesław Mazur

WESOŁOWSKI JÓZEF

WESOŁOWSKI  JÓZEF (1935-1996), nauczyciel, działacz harcerski, dyrektor Szkoły Podstawowej nr 8, laureat Orderu Uśmiechu

Urodził się 27 stycznia 1935 r. w Toruniu. Ojciec Bolesław był cenionym rzemieślnikiem, matka Helena zajmowała się gospodarstwem domowym. W rodzinnym mieście, z którym związał się na całe życie, ukończył szkołę podstawową i średnią (Technikum Mechaniczne i Elektryczne) oraz kontynuował studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii UMK. Dyplom magistra w zakresie fizyki uzyskał w 1960r. w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu. Już jako uczeń szkoły średniej z całym poświęceniem oddał się jednej ze swoich życiowych pasji – pracy w Związku Harcerstwa Polskiego.

Nauczyciel i wychowawca młodzieży.

Pracę zawodową, na stanowisku nauczyciela fizyki,  rozpoczął w 1958 r. w Zespole Szkół Mechanicznych, Elektrycznych i Elektronicznych przy ul. św. Józefa. Tę szkołę przez wiele lat traktował jak rodzinny dom. Tam z młodzieńczą pasją realizował swoją wizję szkoły wychowującej. Zainicjował działanie pierwszego w szkołach toruńskich „sejmiku szkolnego” i „sądu koleżeńskiego”, wzorowanego na idei Janusza Korczaka, przeciwstawiając się skostniałym formom samorządności i zyskując jednocześnie liczne grono entuzjastów. Zmodyfikował zasady prowadzenia zajęć fakultatywnych. Wychował 8 laureatów olimpiad centralnych i ponad 60 – ciu  uczestników konkursów okręgowych. W uznaniu tych osiągnięć prasa centralna określiła Go mianem „łowcy talentów”. Systematycznie organizował imprezy szkolne i międzyszkolne łączące zabawę i naukę: tajfun mózgów, rozgrywki międzymiastowe Toruń – Bydgoszcz, Szczecin – Gdańsk. Uzdolnionej młodzieży stworzył optymalne warunki do prezentowania osiągnięć poprzez organizowanie wielu wystaw tematycznych, m. innymi W Pałacu Kultury i Nauki, Bydgoskim Pałacu Dzieci i Młodzieży i Planetarium Chorzowskim.

W wakacje nieprzerwanie prowadził obozy harcerskie, biwaki, kolonie. Warto dodać, że w szczytowym okresie rozwoju samorządności „sejmik szkolny” zasłynął ze swoistej działalności gospodarczej: sadzenie lasu, prace zarobkowe u indywidualnych gospodarzy, a nawet hodowla królików. Jak na owe czasy zgromadzone środki były całkiem pokaźne – ponad 200 tys. złotych.

Twórca Republiki Dziecięcej.

Szczytowym osiągnięciem Józefa Wesołowskiego w zakresie rozwijania samorządności młodzieży i przysposabiania – jak mawiał – do sprawnego funkcjonowania w dorosłym życiu było zorganizowanie i prowadzenie przez 12 lat tzw. „Republiki dziecięcej” w Wierzchach koło Torunia.

Według koncepcji pomysłodawcy rządy w „Republice” sprawowali przedstawiciele młodzieży  wyłonieni w demokratycznych wyborach bez jakiejkolwiek ingerencji ze strony nauczycieli i wychowawców. Sprawne funkcjonowanie „Republiki” regulowały dwa dokumenty wypracowane i ściśle przestrzegane przez młodzież: „prawo republikańskie” i „kodeks przyjaźni”. W oparciu o zawarte w nich zasady „państwo” zanotowało sukcesy na tyle znaczące, że wzbudziło zainteresowanie nie tylko lokalnej społeczności, wydawnictw pedagogicznych, lecz – co bardzo ważne – także placówek naukowych. W Wyższej Szkole Pedagogicznej w Bydgoszczy  i UMK w Toruniu powstały prace magisterskie zgłębiające istotę tak swoiście pojętej idei samorządności młodzieży i dociekające źródeł powodzenia eksperymentu nie mającego żadnego odpowiednika w dotychczasowej praktyce pedagogicznej. Już w 1973 r. Józef zostaje członkiem Rady do spraw Wychowania przy Urzędzie Rady Ministrów. W 1977 roku jako pierwszy toruńczyk został uhonorowany Orderem Uśmiechu. Trudno dziś dociec, czy za tymi sukcesami kryła się tylko pasja, ogromny talent pedagogiczny i charyzma Józefa, czy inne bliżej nie zidentyfikowane czynniki. Fakt, pozostaje faktem: wraz z Jego odejściem „Republika” przeszła do historii.

Inicjator Sejmu Rzeczpospolitej Dziecięcej w SP nr 8.

Niezwykle ważny i owocny w kolejne dokonania okres życia Józefa Wesołowskiego rozpoczął się  w 1979 r. – momencie powołania do pełnienia funkcji dyrektora Szkoły Podstawowej nr 8 w Toruniu. Z najwyższym trudem przekonał decydentów do swojej wizji szkoły wychowującej i środowiskowej. Władze oświatowe zasypywał lawiną pomysłów wspartych opiniami autorytetów  naukowych i doświadczeniami z „Republiki Dziecięcej”.

Już od pierwszych dni w szkole zaczął funkcjonować demokratyczny system kierowania procesem wychowania, w którym najistotniejszą rolę odgrywał „Sejm Rzeczpospolitej Dziecięcej”. Wyłoniono organy władzy wykonawczej i ustawodawczej, w tym urzędy prezydenta, premiera i ministerstwa. Działała „Szkolna Akademia Umiejętności” oraz niezawisły sąd uczniowski. Sukcesy zanotowano prawie natychmiast:

  • zmienił się wystrój izb lekcyjnych i gabinetów przedmiotowych, podziwiano ptaszarnię
    i studio radiowo – telewizyjne, podziwiano sztukę prezentacji  życia szkoły, wystawy
    i ekspozycje, teatr szkolny, koła filmowe i fotograficzne,
  • zmienił się ceremoniał szkolny,
  • wzrosła liczba laureatów konkursów przedmiotowych z j. polskiego, matematyki, fizyki, historii i plastyki,
  • dzięki wsparciu rodziców i zakładów pracy szkoła dysponowała  znakomitą bazą materialną.

Absolwenci i nauczyciele wspominają po latach, że w atmosferze wzajemnego zaufania i najlepiej pojętej współpracy nauka i praca w szkole, która stała się ewenementem w kraju, była dla nich wielkim przeżyciem i pozostawiła trwały ślad. Jak wspomina, najsłynniejsza absolwentka szkoły, Małgorzata Kożuchowska, : „Jednak najważniejszym osiągnięciem było to, że – jak wspominają absolwenci – młodzież miała realny wpływ na to, co działo się w szkole. Byłam w tym szkolnym rządzie najpierw ministrem gospodarki, a potem przez dwa lata prezydentem nauczyłam się odwagi wypowiadania swoich sądów, otwartości, występowania w obronie interesów grupy, poczucia sprawiedliwości, a także umiejętności zapanowania nad rówieśnikami – no bo przecież prezydent musi mieć autorytet. Były to najpiękniejsze lata mojego życia”.

Szkoła do dzisiaj szczyci się licznymi sukcesami dydaktycznymi i wychowawczymi. Można wiązać to z doświadczeniami pierwszych lat jej funkcjonowania na tyle, na ile we wdzięcznej pamięci pozostały wspomnienia i ślady  dokonań jej pierwszego Gospodarza.

Wioska dziecięca w Jarkach.

Zakłócenie świeckiego ceremoniału nadania szkole imienia Marii Skłodowskiej Curie (zaproszenie przedstawicieli episkopatu) i rzekome naruszenie dyscypliny budżetowej posłużyły jako pretekst  do wymuszenia rezygnacji  ze stanowiska dyrektora i przeniesienia do Zespołu Szkół Budowlanych w Toruniu. W nowym miejscu pracy bez przeszkód rozwinął działalność słynnej „Wioski Dziecięcej” w Jarkach. Na prywatnym terenie, w leśnym zaciszu, organizował obozy i biwaki w wakacje i dni wolne od nauki. Wioska przypominała kilkuhektarowe pole namiotowe ze stołówką, kuchnią polową, świetlicą, wyznaczonymi miejscami do zabawy, rozgrywek sportowych, występów artystycznych itp.   Liczbę Jego „gości” można mierzyć w setkach w ciągu roku szkolnego. Warto podkreślić, że wśród tych gości przeważały dzieci z uboższych rodzin, szczególnie z toruńskiej Starówki. Zrozumiałe, że w tych przedsięwzięciach miały swój udział i zakłady pracy, i komitety rodzicielskie, i samorząd mieszkańców.

Fundacja Wesołowskiego.

Ze środków, zgromadzonych ze skromnej pensji nauczycielskiej, zgodnie z wolą Zmarłego oraz staraniem żony Bożeny, córki Katarzyny i zięcia Tomasza ufundowano nagrody pieniężne dla wyróżniających się nauczycieli i wychowawców szkół toruńskich. Prawo wyłaniania kandydata do nagrody miała wyłącznie młodzież szkolna. Do komisji konkursowej, w skład której wchodzili   profesorowie i pracownicy naukowi Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Bydgoszczy, UMK w Toruniu, przedstawiciel Kuratorium Oświaty w Toruniu. Młodzież indywidualnie lub grupowo kierowała wnioski  szczegółowo opisujące walory kandydata. Przyznano łącznie 5 nagród w następujących kategoriach:  nauczyciel z pasją, najlepszy opiekun samorządu szkolnego, najlepszy nauczyciel fizyki, najlepszy opiekun drużyny harcerskiej, najlepszy organizator zajęć pozaszkolnych. Wręczenie nagrody odbywało się w prywatnym mieszkaniu córki Katarzyny z udziałem licznego grona gości, wśród których dominowały delegacje młodzieży szkolnej. Do dziś wspominana się atmosferę tych niemal rodzinnych spotkań, dyskusje i pełne troski wypowiedzi jak krzewić i upowszechniać myśl Józefa: bądź pogodny i innym pogodę przynoś. Do dziś w wielu domach przechowuje się cenne pamiątki: dyplomy i statuetki zdobione ręką Córki, uznanej toruńskiej artystki, a nawet wypieki  w kształcie orderu uśmiechu.

Józef Wesołowski otrzymał liczne odznaczenia, wyróżnienia i nagrody: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Nagrodę Ministra Edukacji Narodowej, Medal im. Dra Jordana, Order Uśmiechu i wiele innych. Zmarł nagle 17 czerwca 1996 rokui został pochowany na staromiejskim cmentarzu św. Jerzego w Toruniu.

Bibliografia

1.  „Moja i twoja szkoła” Szkoła Podstawowa nr 8 im. Marii Curie-Skłodowskiej w Toruniu. Toruń 2000

SZKOŁA PODSTAWOWA NR 8

SZKOŁA PODSTAWOWA NR 8 działała samodzielnie na Rubinkowie w latach 1980-1999. Po reformie edukacji została włączona do Zespołu Szkół nr 8.

Historia

Po oddaniu do użytku pierwszych dwóch segmentów budynku nowej szkoły przy ul. Ignacego Łyskowskiego 21 rozpoczął się pierwszy rok szkolny 1980/81. Do nauki przystąpiło 1.686 uczniów. W następnym roku budowlani przekazali trzeci segment budynku, w którym znalazła się sala gimnastyczna i basen.

Uczniów stopniowo przybywało. Maksimum przypada na rok szkolny 1984/ 85 – 2.434. uczniów, po czym na skutek niżu demograficznego liczba uczniów znacznie zmalała.

Uroczystość nadania imienia szkole nastąpiła 1 czerwca 1982 roku. Wcześniej przeprowadzono plebiscyt, w wyniku którego patronką Ósemki została noblistka Maria Curie-Skłodowska. Ważnym wydarzeniem w życiu szkoły było także nadanie jej w 1984 r. sztandaru z wizerunkiem patronki.

Poziom wiedzy i osiągnięcia młodzieży w licznych olimpiadach przedmiotowych oraz wyniki pracy dydaktycznej sprawiły, że Szkoła Podstawowa nr 8 została przyjęta w 1990 roku do Klubu Przodujących Szkół.
Od roku 1990 szkoła wyróżnia najlepszych uczniów, laureatów konkursów i olimpiad własnym medalem wg projektu nauczycielki plastyki Bronisławy Fabryckiej-Pilachowskiej.

Ciekawa jest przyjęta symbolika szkoły. Jabłko jako owoc i jego kolorystyka wyraża rozwój i dojrzewanie uczniów. Owoc w zależności od etapu rozwoju zmienia kolor. Podobnie jest z uczniami. Klasom najmłodszym przypisano kolor zielony. Starsze dzieci oznaczone są kolorem żółtym, a kolor czerwony przypada najstarszym, obecnie uczniom gimnazjum.
W roku szkolnym 1992/ 93 wprowadzono po raz pierwszy nowy przedmiot „Elementy informatyki’ dla klas ósmych. Było to możliwe po utworzeniu jednej z pierwszych pracowni komputerowych w Toruniu. Obecnie działają dwie nowoczesne pracownie komputerowe oraz pracownia internetowa.

Od 1 marca 1999 roku Szkoła Podstawowa nr 8 uczestniczy w Europejskim Projekcie Edukacyjnym SOCRATES – COMENIUS. Od tego czasu odbyły się już trzy edycje i nawiązano współpracę międzynarodową ze szkołami we Włoszech, Anglii, Niemczech, Finlandii, Hiszpanii i Turcji.

Dyrektorzy

• Józef Wesołowski (1980-1983)
• Teresa Mausolf (1983-1985)
• Zygmunt Chlebowski (1985-1999)

W roku 1999 nastąpiły zmiany w organizacji oświaty i „Ósemka” z najmłodszymi klasami weszła w skład Zespołu Szkół nr 8.
Znani absolwenci: Małgorzata Kożuchowska- aktorka, dr Damian Pręgowski
Moja i Twoja szkoła

Od pierwszego roku szkolnego (1980/81) realizowane były zadania pedagogiczne zmierzające do stworzenia szkoły przyjaznej uczniom, dającej poczucie bezpieczeństwa i zadowolenia ze swojej szkoły. Stworzone zostały dobre warunki do nauki i pracy społecznej. Od samego początku w Szkole Podstawowej nr 8 działa oryginalny system wychowawczy – RepublikaDziecięca. Stwarza ona okazję do sprawdzenia się uczniów w działalności samorządowej, a także przygotowuje ich do pełnienia ról społecznych.

Poprzez koła przedmiotowe uczniowie rozwijają indywidualnie swoje talenty, uczestniczą w konkursach i olimpiadach, zdobywają nagrody i wyróżnienia. Hanna Uscka (1987), Sebastian Smyczyński (1992), Robert Szefler (1995), Maciej Obremski (1998), Bartek Katkowski (1999) – to laureaci konkursów matematycznych i stypendyści Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci .
Wiele nagród zdobyli miłośnicy chemii. Krystian Kozera był laureatem Ogólnopolskiej Olimpiady Chemicznej dla szkół podstawowych. Przyrodnicy „Ósemki” uczestniczyli we wszystkich edycjach Olimpiady Zdrowia i Olimpiady Biologicznej, a Karolina Paluszyńska zdobyła Puchar Miasta Torunia w Olimpiadzie Zdrowia (2000). Ciekawie prowadzone są zajęcia z fizyki i ekologii, wydobywana jest „magia” języka polskiego; młodzi informatycy walczą o tytuł i statuetkę „Informatyk 8”, do zdobycia jest także tytuł i statuetka „Poliglota 8”.

W procesie dydaktycznym aktywnie uczestniczy także biblioteka szkolna (wypożyczalnia i czytelnia), pełni ona rolę ośrodka informacji dla uczniów i nauczycieli. W 2000 r. zakończono komputeryzację księgozbioru , a w 2005 r. powstało w czytelni Multimedialne Centrum Informacji. Natomiast talenty aktorskie promuje świetlicowy teatrzyk „Imagilandia” – laureat wielu nagród regionalnych i ogólnopolskich. Wiele nagród zdobył Uczniowski Klub Sportowy „Ósemka”, oraz szkolna „Modelarnia”

Rzeczpospolita Dziecięca

Rzeczpospolita Dziecięca – to niezwykła ”instytucja szkolna” , która powstała wraz z uruchomieniem Szkoły Podstawowej nr 8 w 1980 roku. Ma więc już swoja historię. W Rzeczpospolitej Dziecięcej, podobnie jak w Rzeczpospolitej Polskiej, działa Sejm i Rząd. Jego kadencja trwa jednak tylko przez jeden rok szkolny. Zasady funkcjonowania oparte są na wzorze rzeczywistego parlamentu z pewnymi modyfikacjami, np. nie przewidziano funkcji dla marszałka sejmu. Tę rolę spełnia Prezydent.
Uproszczona została sprawa wybieralności posłów do Sejmu Szkolnego, gdyż posłowie – to członkowie samorządów klasowych. Natomiast wielka kampania wyborcza toczy się każdego roku w maju na Prezydenta. Startuje zwykle kilkoro kandydatów. Działają sztaby wyborcze, działa marketing ze wszystkimi dostępnymi środkami komunikacji. Jest to okazja do zabawy i pomysłowych prezentacji kandydatów.

Każdego roku we wrześniu swoją działalność inauguruje nowy rząd .Prezydent powołuje Premiera i wspólnie z nim wyznacza ministrów: sportu, nauki, ochrony przyrody, zdrowia i rozrywki.

Sejm ściśle współpracuje z Dyrekcją, Radą Pedagogiczną i Komitetem Rodzicielskim. Sejm uprawniony jest do motywowania uczniów do uzyskiwania dobrych wyników nauczania, dba o utrzymywanie i wzbogacanie tradycji szkoły, zgłasza uczniów do nagród i wyróżnień.

Bibliografia

1. „Moja i twoja szkoła” Szkoła Podstawowa nr.8 w Toruniu im. Marii Curie-Skłodowskiej w Toruniu. Toruń 2000

2.  A. Adamczyk- Olszewska, Rzeczpospolita Dziecięca w: „Moja i twoja szkoła” Szkoła Podstawowa nr.8 im. Marii Curie-Skłodowskiej w Toruniu. Toruń 200

Galeria