Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

BIENIASZ Józef

BIENIASZ Józef  (1907–1939), mgr, historyk, sekretarz generalny i zastępca dyrektora Instytutu Bałtyckiego


 

Urodził się  w Krzemienicy

Urodził się 16 marca 1907 r. w Krzemienicy koło Łańcuta, w rodzinie Michała i Anny z Szaynarów. Po złożeniu egzaminu dojrzałości w gimnazjum łańcuckim, studiował historię na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellonskiego w Krakowie. Już jako student odznaczał się wybitnymi zdolnościami i zapałem do pracy naukowej, toteż w 1929 r. powierzono mu stanowisko asystenta Seminarium Historii Gospodarczej i Społecznej macierzystej uczelni.

W 1931 r. opuścił asystenturę dla odbycia służby wojskowej. Po ukończeniu studiów pracował w Komisji Atlasu Historycznego Polskiej Akademii Umiejętności pod kierownictwem wybitnego historyka prof. Władysława Semkowicza, uczestnicząc równocześnie, pod kierunkiem prof. Franciszka Bujaka, w zbieraniu materiałów archiwalnych do historii cen.

W 1935 r. został sekretarzem utworzonej z inicjatywy prof. Semkowicza, Pomorskiej Komisji Atlasu Historycznego przy Instytucie Bałtyckim w Toruniu. Jako zdolny i dobry organizator mgr Józef Bieniasz szybko osiągał szczeble awansu zawodowego, obejmując najpierw kierownictwo Działu Informacji Naukowej, następnie w 1936 r. stanowisko sekretarza generalnego, w rok później został współredaktorem wydawnictw Instytutu Bałtyckiego, a w 1938 r. – zastępcą dyrektora tejże placówki naukowej.


Praca w Instytucie Bałtyckim

Dzięki jego pracy i zapałowi udało się wówczas znacznie pobudzić zainteresowanie historyków, literatów i innych badaczy zagadnieniami Prus Wschodnich, Pomorza Zachodniego i Gdańska. Z wytrwałością i dużym znawstwem zbierał materiały niezbędne dla autorów i wydawców odwiedzających Instytut. Bardzo wysoko cenili sobie pomoc udzielaną im w Instytucie Bałtyckim: Melchior Wańkowicz, w czasie pisania “Na tropach Smętka” oraz redaktor Józef Kisielewski, autor znakomitej książki “Ziemia gromadzi prochy”, przed i po swej podróży na Zachodnie Pomorze z ramienia i finansowego poparcia Instytutu Bałtyckiego. Także wydawany przez Instytut kwartalnik “Jantar” oraz “Pamiętnik Instytutu Bałtyckiego”, w odniesieniu do prac historycznych, zawdzięczały m.in. swoje powodzenie  Józefowi Bieniaszowi.

Mimo ogromu zadań pogłębiał swoje studia historyczne i zbierał materiały do planowanej rozprawy doktorskiej; znajdował jeszcze czas na pracę społeczno-kulturalną. Był członkiem zarządu Koła Literackiego Konfraterni Artystów w Toruniu, współorganizatorem Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Gdyni, członkiem komisji rewizyjnej Rady Zrzeszeń Naukowych, Artystycznych i Kulturalnych w Toruniu. Współpracował i wygłaszał odczyty w Polskim Związku Zachodnim Okręgu Pomorskiego, w Rozgłośni Pomorskiej Polskiego Radia w Toruniu oraz na “Czwartkach Literackich” w Gdyni i w Towarzystwie Naukowym w Toruniu.

Współredagował ponadto “Tekę Pomorską” i“Frontem na Zachód” – miesięczny dodatek do “Dnia Pomorza”. Ogłosił szereg recenzji w “Rocznikach Dziejów Społeczno-Gospodarczych” i w “Kwartalniku Historycznym” oraz kilkadziesiąt rozpraw i artykułów w monografiach, prasie pomorskiej, krakowskiej i poznańskiej .

Jako oficer rezerwy, mgr Józef Bieniasz, został w połowie sierpnia 1939 r. powołany do wojska i brał udział kampanii wrześniowej  dowodząc oddziałem przeciwlotniczym formacji “Obrony Narodowej” w Gdyni. Poległ 12 września 1939 r. w obronie Redłowa .


Bibliografia: K. Przybyszewski, Toruński Słownik Biograficzny, t. 1, ToMiToToruń 1998


Fotogaleria

 

Normal 0 21 false false false PL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4

Bibliografia: K. Przybyszewski, Toruński Słownik Biograficzny, t. 1, ToMiToToruń 1998

Fotogaleria