Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

Kluby

ELANA-KLUB

ELANA-KLUB

„Elana-Klub” utworzono w dwóch zabytkowych kamieniczkach przy uł. Szczytnej w 1977 roku

Zapowiedz, że dla pracowników ZWS Elany uruchomiony będzie Klub pojawiła się w „Nowościach” już w 1973 roku. Zmieniała się jednak koncepcja nazwy. Najpierw miał to być Klub Chemika, pózniej Dom Technika, ale ostatecznie zwyciężyła nazwa bardziej ogólna „Elana-Klub”.

Na potrzeby kulturalne miasto przeznaczyło dwie gotyckie kamienice 13 i 17 przy ul. Szczytnej. Po wykwaterowaniu lokatorów, remontem i dostosowaniem kamieniczek do celów klubowych zajęła się Pracownia Konserwacji Zabytków. Obiekt miał być gotowy w 1975 roku, ale remont się przedłużał i ostatecznie uroczyste otwarcie odbyło się  w kwietniu 1977 roku.

Pracmi Klubu kierował Tadeusz Wardyn. Oferta  Klubu  skierowana była nie tylko do młodych pracowników, ale także do seniorów. Organizowano  wydziałowe wieczorki taneczne, warsztaty teatralne. Pod kierunkiem  Barbary Żero powstał zespół taneczny, który występował przez 16 lat nie tylko przed publicznością w Polsce, W ramach wymiany kulturalnej z zakładami chemicznymi w Guben (NRD) z którymi Elana utrzymywała partnerskie kontakty, zespół występował przed publicznością niemiecką.

Na najwyższym piętrze działał Magyar-Klub prowadzony przez Janusza Bilskiego, który utrzymywał kontakty z Węgrami. Na parterze działała restauracja, a w piwnicach urządzono dyskotekę. Klub prowadził działalność do 1990 roku.

Bibliografia

1.”Nowości” nr 50/1973

2. „Nowości” nr 115/73

3. Wadych, Największy toruński zakład przemysłowy był współkreatorem życia kulturalnego i rozrywki. „Rubinkowo-Skarpa” tygodnik „Nowości” 4.02 . 2017

 

SUPEŁEK

s1SUPEŁEK

Zespół Rękodzieła Artystycznego Klub Supełek działa w Toruniu od 1979 roku.

Klub Supełek, powstał  24 .04. 1979 roku z inicjatywy Wandy Malczewskiej w Wojewódzkim Domu Kultury. Z czasem pierwotna nazwana  została rozszerzona na Zespół Rękodzieła Artystycznego Klub Supełek. Do Klubu przystąpiło  wówczas 48 osób. Z tej okazji na długiej tasiemce zawiązano 48 supełków. Nazwa wiążę się także z pewnymi rodzajami haftu, którego niektóre elementy wypełnia się supełkami.

W początkowym okresie działalności Klubu organizowane były kursy dla pań  z zakresu haftu, robótek szydełkowych, robótek na drutach,makramy i tkactwa. Od wielu lat w Supełku dominuje jednak technika tworzenia koronek zwanych frywolitkami. Powstają artystycznie wykonane serwetki, kołnierzyki frywolitkowe, biżuteria ( także dla renomowanych w kraju jubilerów). Frywolitką zdobione są także bombki choinkowe, jaja wielkanocne a z okazji świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku Klub wysyła specjalne kartki z życzeniami wykonane techniką krzyżykową lub pergamono (sztuka zdobienia pergaminu).

Aktywna działalność Klubu sprawiła, że na bazie Supełka uruchomiono w WDK w  1990  dwuletnie Państwowe Zaoczne Studium Oświaty i Kultury Dorosłych. Dyplom ukończenia tego Studium (zdobyły 34 osoby z całego kraju w tym cztery z Supełka) uprawniał do używania tytułu instruktora kulturalno-wychowawczego  o specjalności rękodzieło artystyczne. Najlepsze prace wystawiane są w województwie i różnych częściach kraju. W 2002 Supełek otrzymał nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Ponadto każdego roku członkowie Supełka są nagradzani przez  Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego.

Od 2000 roku Supełek należy do Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Seniorów i co dwa lata uczestniczy w Krajowym Przeglądzie Sztuki Ludowej Seniorów. Klub współpracuje z Muzeum Etnograficznym w Toruniu korzystając z fachowych porad i literatury. Supełek prezentował także swoje koronki na krajowej wystawie Sztuka  koronki. Strój i wnętrze w 2002 roku.

Przewodniczące Klubu:

  • Barbara Łozowska ( 1979- 1984)
  • Teresa Bogucka (1985-1986)
  • Sabina Jankowska (1987-1992)
  • Barbara Mazurek (1992-1993)
  • Danuta Czyżniewska (1993-1999)
  • Zofia Kalisz (1999-2011)
  • Gabriela Witoszkin od 2012

Klub prowadzony jest społecznie. Liczy 30 osób, w tym 19 posiada status twórcy ludowego z frywolitki (jedna z haftu), a trzynaście zostało wyróżnionych odznaką Zasłużony  Działacz Kultury.

Siedziba Klubu mieści się przy Wojewódzkim Ośrodku Animacji Kultury w Toruniu ul. Szpitalna 8.

Bibliografia

  1. Zespól Rękodzieła Artystycznego Klub Supełek, przy Wojewódzkim Ośrodku Animacji Kultury w Toruniu 1979-2014, Katalog Wystawy w Muzeum Etnograficznym od 12 do 29 czerwca 2014
  2. Ręce posłuszne myślom. Wystawa w Bibliotece Pedagogicznej w Toruniu od 6 września do 30 września 2016 roku.

Fotogaleria

Foto. Stanisław Rosiński

 

AUTOMOBILKLUB TORUŃSKI

Automobilklub Toruński jest stowarzyszeniem zrzeszającym miłośników motoryzacji, działa w Toruniu od 1976 roku przy ul. Ducha Św. 5 w Toruniu.

Historia

Początki zrzeszania się pasjonatów motoryzacji przypadają na okres międzywojenny. W latach 1926-1939 działał Toruński Klub Motorowy, którego członkami byli motocykliści i automobiliści. Po zakończeniu II wojny światowej Toruński Klub Motorowy wznowił swoją działalność w 1946 roku. Od 1950 roku nosił on nową nazwę – Klub Motorowy „Gwardia”. W strukturze organizacyjnej ważne miejsce zajmowała wówczas sekcja żużlowa. Uwzględniając zainteresowania środowiska toruńskiego rozwijano także sekcję rajdową i motocrossową.

Kolejny etap zmian organizacyjnych przypada na rok 1959, kiedy powołano do życia stowarzyszenie p.n. Toruńska Delegatura Automobilklubu Bydgoskiego. Funkcję prezesa powierzono Olgierdowi Gałdyńskiemu, który zawodowo zajmował się fotografią. Choć stowarzyszenie zrzeszało tylko 23 członków było aktywne i organizowało wiele wydarzeń sportowych dla mieszkańców Torunia.

Przeprowadzona reforma administracji państwowej w 1975 i utworzenie województwa toruńskiego dała szansę działaczom i pasjonatom motoryzacji do organizacyjnego usamodzielnienia się. Tak powstał w1976 roku Automobilklub Toruński, którego prezesem został Ryszard Skowroński. W nowych ramach organizacyjnych wzrastało zainteresowania działalnością Klubu. Rosła systematycznie liczba członków Klubu. W 1979 roku do Klubu należało już 4250 członków, działało 6 szkolnych kół i 18 kół przyzakładowych. Dynamicznie rozwijała swoją działalność sekcja kartingowa. Zawodnicy tej sekcji wielokrotnie zdobywali tytuły mistrzów polski zarówno indywidualnie jak i zespołowo.

Działania

W 1966 roku zorganizowano pierwszy Toruński Rajd Samochodowy „Szlakiem Piastowskim”, który jest nadal organizowany co roku.

Dzięki przychylności Aeroklubu Pomorskiego od 1970 roku na płycie lotniska Toruniu rozgrywane były wyścigi samochodowe. W 1974 roku Toruniowi przyznano organizację najważniejszej imprezy samochodowej w czasach PRL-u – Międzynarodowych Wyścigów Samochodowych o Puchar Pokoju i Przyjaźni. W najlepszych latach świetności tych wyścigów, do 1992 roku w zawodach startowało blisko 250 zawodników z ośmiu państw. W 1978 roku Jacek Szmidt zdobył tytuł mistrza Polski w klasie VII. Krótko po tym został powołany do kadry narodowej. Później jeszcze wielokrotnie zdobywał tytuły mistrza kraju.

W ostatnich kilkunastu latach Automobilklub Toruński organizował lub był współgospodarzem wielu dużych imprez o randze nie tylko ogólnopolskiej, ale i międzynarodowej. W lipcu 2015 roku był gospodarzem Światowego Zlotu Citroëna 2CV, jednej z największych cyklicznie odbywających się imprez zlotowych na świecie. Do Torunia zjechało wówczas 2500 samochodów tej marki zwanych popularnie kaczkami oraz około 5000 uczestników z 35 krajów. Niektórzy uczestnicy przybyli w przebraniu za żandarmów i zakonnice.

W 2012 roku odbyła się w Grudziądzu duża impreza międzynarodowa p.n. Międzynarodowy Zlot Gwiaździsty Policji (IPMC), współorganizatorem będzie również Automobilklub. Zlot organizowano już trzykrotnie w Polsce (z tego dwukrotnie w Toruniu i raz w Gdańsku).

W 2002 roku wraz z Klubem Zabytkowych Mercedesów na toruńskim zlocie gościli nie tylko właściciele „Mercedesów”, ale także przedstawiciele MB Polska i kierownictwo koncernu ze Stuttgartu na czele z prezesem zarządu Daimler AG.

Automobilklub był także współorganizatorem mistrzostw Polski w drifitngu i wyścigach równoległych na dystansie 1/4 mili.

Prezesi Automobilklubu Toruńskiego:

  • 1976- 1992 Ryszard Skowroński
  • 1992-1999 Tadeusz Władyko
  • 1999-2003 Czesław Nosewicz
  • 2003-2005 Jerzy Malinowski
  • 2005 Marian Błażkiewicz
  • 2011 Jan Balcerzak

Bibliografia
1. 50 lat Automobilklubu Toruńskiego, pod redakcją Czesława Nosewicza. Toruń 2009
2. T. Bielicki, Zakonnice z żandarmami, „Nowości” 30 lipca 2015

AZYL

AZYL – Klub Azyl działał przy ul. Kopernika

OD NOWA

OD NOWA – Studencki Klub Pracy Twórczej „Od Nowa” działał w latach 1958-2012.

Historia
Powstanie Klubu zostało zainspirowane przez studencki dwutygodnik „Od Nowa”. Oprócz klubu o nazwie „Od Nowa” w Toruniu powstały także studenckie kluby w Poznaniu i Krakowie. Pierwszą siedzibą klubu była świetlica Domu Studenckiego nr 1, a od 1959 roku świetlica w Domu Studenckim nr 2 przy ul. Mickiewicza 2/4.

Po zajęciu przez UMK Robotniczego Domu Kultury, który mieścił się wówczas w Dworze Artusa przy Rynku Staromiejskim 6, władze uczelni przeznaczyły parter na działalność „Od Nowy”. Tak więc od 1963 roku Studencki Klub Pracy Twórczej „Od Nowa” znalazł się na wiele lat w centrum Starówki.

W 1983 roku klub przeniósł się do własnej siedziby w miasteczku uniwersyteckim na Bielanach przy ul. Gagarina 37a. Po kapitalnym remoncie i przebudowie siedziby „Od Nowy” w 2012 roku zmieniona została nazwa na Akademickie Centrum Kultury i Sztuki „Od Nowa”.

ELANA KLUB

ELANA KLUB
Placówka kultury Związków Zawodowych pracowników „Chemiteks Elana” przy ul. Szczytnej.

TĘCZA

TĘCZA – Klub pracowników Spółdzielczości Pracy.

ENERGETYK

ENERGETYK – Klub Pracowników Energetyki w Toruniu działał w latach 1966 – 2005 przy ul. Międzymurze 2

Historia

Początki wywodzą się z działalności świetlicowej prowadzonej od 1947 przy ulicy Bażyńskich 7. Po przebudowie dawnej transformatorowni zasilającej sieć tramwajową przy ul. Międzymurze 2, obiekt przeznaczono na cele kulturalno –sportowe .W 1966 roku na piętrze budynku rozpoczął swoją działalność Klub Energetyk.

Pierwszym kierownikiem świetlicy, a później Klubu był Aurometo Małecki. Oprócz standardowych działań świetlicy prowadził amatorski Zespól Teatralny. W latach 1949 – 1955 odbyło się 15 premier, niektóre w dużej obsadzie jak np., wodewil „Premiera” ( 24 aktorów, 20 osobowy chór i 8 osobowy zespół taneczny). Małecki był jednocześnie reżyserem, aktorem, charakteryzatorem i scenografem. Zadziwiał i bawił też widzów grą na pile.

Kolejno pracami Klubu kierowali:
• Aleksandra Matyśkiewicz
• Wojciech Brański
• Jolanta Radomska
• Barbara Marek.

Od różdżkarzy do szaradzistów

Klub nastawiony był głównie na zaspokojenie potrzeb kulturalnych pracowników. Nie stronił jednak od udzielania gościny innym stowarzyszeniom i grupom hobbystycznym. Działali więc tutaj: różdżkarze, numizmatycy, seniorzy, brydżyści i szachiści. W 1977 roku zawiązał się Toruński Klub Szaradzistów „Sfinks”. Do historii przeszło wiele inicjatyw i pomysłów, które miały odbiorców także spoza zakładu energetycznego. Dużym powodzeniem cieszyły się imprezy cykliczne takie jak: „Śpiewaj z nami”, rodzaj karaoke Andrzeja Mroczyńskiego, „Sztuka życia” , prezentująca dzieła plastyków i muzyków oraz koncerty zespołu gitarowego „Szelesty” i „Trawers” .

W działalności „Energetyka” było też kilka mocnych punktów, które świadczyły o wysokim poziomie pracy instruktorów i pomysłodawców. Z Klubu wywodziła się piosenkarka Barbara Gołaska (koncert w Opolu), W 1981 roku sukces odniosła wielka ogólnopolska wystawa „Świat w oczach dziecka”( Barbar Marek i Marzeny Tauer). W 1972 roku cykliczna impreza pn. „Żywa encyklopedia” Andrzeja Urlicha i Jerzego Marchewki uzyskała Medal na III Ogólnopolskiej Giełdzie Programowej Klubów i Domów Kultury w Poznaniu. Sukcesy ogólnopolskie odnosił także Teatr Poezji „Metafora” Jadwigi Oleradzkiej.

Bibliografia
1. Historia pisana historiami ..,. pod red. Marty Przeszlo i Lidii Zuba, Wydawca Zakład Energetyczny Toruń 2003
2. Historia pisana historiami … na starych zdjęciach pod red. Marty Przeszło i Lidii Zuba, Wydawca Zakład Energetyczny Toruń 2003
3. Barbara Marek, Działalność klubów szaradzistów województwa toruńskiego w latach 1978 – 1983. Bydgoszcz 1983 (maszynopis).

Galeria