Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

ŁĄCKI Wincenty herbu Korzbok

ŁĄCKI Wincenty  herbu Korzbok (1898–1964), mgr prawa, starosta krajo¬wy pomorski, działacz społeczny


Starosta krajowy pomorski

Urodził się 7 pażdziernika 1898 r. w Zblewie w powiecie starogardzkim, w rodzinie rolnika Mariana i Marii z Zabrockich. Uczęszczal do Collegium Marianum w Pelplinie i gimnazjum klasycznego w Starogardzie, gdzie w latach 1915–1919 należał do tajnego Towarzystwa Tomasza Zana. W lipcu 1919 r. zdał egzamin dojrzałości .W latach 1919–1922 studiował prawo na Uniwersytecie Poznańskim uzyskując tytuł magistra.

Do 1925 r. był aplikantem sądowym w Tczewie, następnie do 31 grudnia 1928 r. – kolejno: sędzią powiatowym, naczelnikiem Sądu Powiatowego i sędzią Sądu Okręgowego w Grudziądzu.

Od 1 lutego 1929 r. piastował urząd wice starosty krajowego pomorskiego w Toruniu, a 27 sierpnia tego roku wybrany został przez Sejmik Wojewódzki starostą krajowym pomorskim. Urząd ten sprawował do wybuchu drugiej wojny światowej.

We wrześniu 1939 r. ewakuował się z władzami polskimi z Pomorza przez Rumunię Cypr, Palestynę do Anglii, dokąd przybył w 1941 r. W latach 1942–1945 był członkiem Rady Narodowej w Londynie, a po jej likwidacji do 1947 r. pracował w Interim Tressury Committe w Londynie. Po wojnie osiadł na farmie w Woodchurch w hrabstwie Kent.

Wincenty Łącki prowadził rozległą działalność społeczną i polityczną. Jako student brał udział od maja do 11 lipca 1920 r. w akcji propagandowej Polskiego Komitetu Plebiscytowego na Warmii i Powiślu.

W tym roku też wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego. Należał do Stronnictwa Narodowego; w czasie starań o stanowisko starosty krajowego pomorskiego przeszedł do Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem. Jako starosta krajowy pomorski był współzałożycielem i w latach 1929–1939 prezesem Rady Nadzorczej Pomorskiej Elektrowni Krajowej “Gródek” i “Żur”.

W 1929 r. mianowany został delegatem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych do pertraktacji polsko-niemieckich w sprawie podziału mienia. W latach 1930–1939 był prezesem zarządu Instytutu Bałtyckiego w Toruniu, z ramienia którego był jednym z delegatów w 1936 r. na audiencji u Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej prof. Ignacego Mościckiego, któremu przedstawiono konieczność budowy “Wszechnicy Pomorskiej” oraz stan i potrzeby kulturalno-oświatowe Pomorza.

Był współzałożycielem i wiceprzewodniczącym powstałego 16 stycznia 1931 r. w Toruniu Towarzystwa dla Badania Historii Ruchu Niepodległościowego na Pomorzu. W latach 1931–1939 był prezesem Rady Pomorskiej Związku Harcerstwa Polskiego w Toruniu. 21 czerwca 1931 r. wybrany został na prezesa Zarządu Wojewódzkiego Związku Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej, a po ustąpieniu z tej funkcji 17 stycznia 1932 r. powierzono mu prezesurę Pomorskiego Okręgu tego Związku i godność tę sprawował do 10 marca 1934 r.


Działalność społeczna i polityczna

W 1932 r. został członkiem Komisji Zbiorów Pomorskich zawiązanego w 1930 r. Tymczasowego Komitetu Organizacyjnego Pomorskiego Instytutu Naukowego. Komisja zamierzała m. in. utworzyć w Toruniu Centralne Muzeum Pomorskie.

Poza tym Łącki brał również udział w pracach Pomorskiego Towarzystwa Popierania Przemysłu Ludowego; był prezesem Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej, za co otrzymał w 1935 r. od Papieża Piusa XI godność szambelana papieskiego. W lipcu 1935 r. wybrany został wiceprezesem Towarzystwa Pomocy Naukowej, prócz tego był w latach 1930–1939 członkiem Rady Naczelnej Związku Obrony Kresów Zachodnich, później Polskiego Związku Zachodniego, a od 1933 r. członkiem Zarządu Głównego tego Związku.

W latach 1930–1939 był współzałożycielem i prezesem przedsiębiorstwa “Żegluga Polska” w Gdyni, członkiem i prezesem Zarządu Okręgowego Polskiego Czerwonego Krzyża w Toruniu i członkiem Rady Głównej tej organizacji; za zasługi na tym polu odznaczony został w 1937 r. Odznaką Honorową I Stopnia. Organizacji tej pozostał wierny do śmierci i prezesował jej w latach 1945–1964 także w Anglii oraz członkiem honorowym Pomorskiego Towarzystwa Muzycznego w Toruniu. Ponadto był też członkiem założycielem Towarzystwa Pomocy Polakom na terenie Anglii, a w latach 1952–1964 prezesem zarządu Fundacji Dobroczynności Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii.

Wincenty Łącki odznaczony został w 1934 r. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł 14 lutego 1964 r. i pochowany został na cmentarzu w Ashford.

Z małżeństwa z Ireną Kurowską miał synów Andrzeja i Krzysztofa oraz córki: Jolantę, Bożenę i Iwonę. W Toruniu Łąccy mieszkali przy ul. Adama Mickiewicza 24/26.


Bibliografia:

K. Przybyszewski, Toruński Słownik Biograficzny, t. 2, ToMiTo UMK Toruń 2000.


FOTOGALERIA