Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

DZIAŁOWSKI ALFRED LEON GUSTAW PRAWDZIC

DZIAŁOWSKI ALFRED LEON GUSTAW PRAWDZIC (1875–po 1948), lekarz okulista Kasy Chorych w Toruniu.

Urodził się 6 V w Pilewicach w pow. chełmińskim , w majątku ojca Leona i Patrycji z d. Wolszlegier. Pierwsze nauki pobierał w domu rodzicielskim, następnie  przez rok  uczęszczał do V Gimnazjum w Warszawie i osiem lat do gimnazjum w Wągrowcu, które ukończył w 1893. Po otrzymaniu świadectwa dojrzałości studiował medycynę  na uniwersytecie  w Berlinie, Würzburgu i Gissen, gdzie 3 III 1900 otrzymał dyplom lekarza i w tym samym roku uzyskał stopień dra medycyny na podstawie pracy: Ein seltener Fall v. Gefasserkrankung (Aneurysmenbildung in der Retina, Gissen 1900). Rozpoczął specjalizację z okulistyki w Gissen, a następnie  wyjechał do Krakowa, gdzie w 1901–2 był asystentem w Klinice Okulistycznej prof. Bolesława Wicherkiewicza.

1 X 1902 osiedlił się w Toruniu  gdzie praktykował jako okulista i lekarz Kasy Chorych. Podczas pierwszej wojny światowej był lekarzem wojskowym  w armii niemieckiej.  Po przejęciu Pomorza przez Polskę w styczniu 1920 i wkroczeniu armii polskiej  do Torunia zgłosił się do jej dyspozycji. Pracował jako ordynator stacji ocznej i lekarz batalionu aż do zakończenia wojny polsko -bolszewickiej.

1 X 1931, po 28-letniej praktyce lekarskiej w Toruniu  przeniósł się do Gdyni, gdzie mieszkała jego jedyna siostra Teresa Schmidt i gdzie praktykował do września 1939. Po zajęciu Gdyni przez Niemców został pozbawiony prawa praktyki i wysiedlony z mieszkania. Z początku  1940 zamieszkał w Warszawie. W 1944, po wybuchu powstania i spaleniu miasta  przez Niemców, stracił mieszkanie i wyposażenie gabinetu. Wysiedlony ze stolicy tułał się po kraju aż do zakończenia wojny.

W 1945 powrócił do Gdyni i zamieszkał w dawnym skromnym mieszkaniu. Początkowo  był na utrzymaniu siostry, następnie rozpoczął praktykę. Ze względu na zły stan zdrowia (artretyzm) miał trudności z poruszaniem się i nie mógł pracować w pełnym wymiarze godzin w Ubezpieczalni Społecznej  jedynie zastępował w razie potrzeby jedynego wówczas okulistę w Gdyni. Dekretem Prezydenta miasta Gdyni 31 VII 1946  otrzymał nakaz wysiedlenia w ciągu 12 dni. Odwołał się do Izby Lekarskiej, która z kolei wystąpiła do wojewody o anulowanie decyzji, co nastąpiło. Potem, a zwłaszcza w 1948 ciężko chorował. Izba Lekarska  zwolniła go od płacenia składek. Przyjmował pacjentów tylko godzinę dziennie. Żył skromnie, będąc już schorowanym, zniedołężniałym człowiekiem. Rodziny nie założył. W 1905–32 był członkiem TNT. W Toruniu  mieszkał przy Rynku Staromiejskim 14.

Bibliografia

  1. K. Przybyszewski, Toruński Słownik Biograficzny, ToMiTo, UMK w Toruniu 2010