Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

FABRYKI WÓDEK

FABRYKI WÓDEK, wytwórnie wódek, miodów i likierów działały głównie na Starówce.

Nie tylko rozwój gorzelnictwa sprzyjał produkcji wódek gatunkowych, ale także duży popyt miasta garnizonowego. Do czasu wprowadzenia ustawy o pełnym monopolu spirytusowym (1. IV. 1927) w Toruniu działało kilkanaście wytwórni. Przymus monopolowy doprowadził do zwinięcia lub upadku 11 wytwórni. Do najbardziej znanych należały:

  • Fabryka Wódek Artura Gadego działała przy Rynku Staromiejskim. Po przejęciu rektyfikacji Hennisa zatrudniała przeciętnie 20 pracowników.
  • Fabryka Wódek Wacława Maćkowiaka miała swoją siedzibę przy ul. Szerokiej. Wykupiona w 1922 r. od Wolfa Sułtana produkowała w okresie prosperity ok. 500 000 litrów wódek rocznie, przy zatrudnieniu ok. 60 pracowników. Największym uznaniem konsumentów cieszyła się wódka o nazwie „Toruńskie krople życia” , eksportowana do wielu krajów europejskich, także do Azji i Afryki.
  • Fabryka Wódek L. Horstiga produkowała likiery i ocet.
  • Fabryka Wódek T. Chmarzyńskiego i Górczyńskiego przy ul Prostej 15/17 zajmowała się produkcją likierów, koniaku i araków. Wytłaczano tam także soki owocowe.
  • Fabryka Wódek Dalkowski i S-ka. Właścicielami byli bracia Roman i Ludwik. Specjalizowali się w produkcji likierów. Prowadzili Fabrykę Wódek i Likierów przy ulicy Strumykowej. Ich monopolowe trunki to m.in. „Detroit” oraz likier miętowy „Samarytan”.

Bibliografia

  1. H.  Rochnowski, Toruński ośrodek  przemysłowy, PWN, Warszawa – Poznań – Toruń  1978
  2. R. Sudziński, Toruński ośrodek przemysłowy, Historia Torunia, t. III, cz. II,  Toruń 2006
  3. T. Chińciński, Dalkowski Roman, Toruński Słownik Biograficzny, t. 3, Toruń  2002
  4. K. Kluczwajd, A. Skowroński, Toruń jest …jaki ?, Toruń 2010

FOTOGALERIA