Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

GOGA Paweł Piotr

GOGA Paweł Piotr (1900–1971), ks., proboszcz kościoła Chrystusa Króla w Toruniu, działacz społeczny


 

Budowniczy kościoła Chrystusa Króla

Urodził się 29 czerwca 1900 r. w Sampławie w powiecie lubawskim, w rodzinie nauczyciela miejscowej szkoły powszechnej Bernarda i Antoniny. Uczęszczał do gimnazjum w Brodnicy, gdzie należał do tajnego Koła Filomatów. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości udał się na studia teologiczne do Seminarium Duchownego w Pelplinie i tam 26 czerwca 1925 r. wyświęcony został na kapłana. Następnie był wikarym w Sypniewie, w parafii św. Józefa w Tczewie, w Czarnowie i w kościele św. Janów w Toruniu.

W Toruniu też przez pół roku, po śmierci ks. Józefa Wysińskiego, był administratorem parafii św. Janów. Z dniem 1 stycznia 1937 r. otrzymał nominację na administratora parafii Chrystusa Króla na Mokrem.

Przez wszystkie lata swojej posługi kapłańskiej pracował ks. Goga z wielkim poświęceniem na polu społecznym i wychowania religijnego. Był m. in. założycielem Okręgu Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży (KSM) Męskiej w Tczewie, następnie prezesem Okręgu KSM Męskiej w Toruniu, prezesem Stowarzyszenia Robotników Toruń Mokre, członkiem Miejskiego Komitetu Funduszu Pracy w Toruniu, przewodniczącym Komitetu Budowy Kościoła Chrystusa Króla,

Prowadził budowę kościoła w trudnych warunkach finansowych. Na Jego apel rzemieślnicy toruńscy ozdobili wnętrze tej świątyni swoimi “majstersztykami”. Ponadto zorganizował i prowadził ochronkę parafialną dla najbiedniejszych z dzielnicy Toruń-Mokre dzieci (120 podopiecznych) oraz szwalnię dla dziewcząt ubogich, które opuściły szkołę.

Zasłużył się też jako opiekun najuboższych dzielnic Dębowa Góra i Kozackie Góry, a swoim taktem i bezpośrednim obejściem potrafił uspokajać wzburzone umysły bezrobotnych. Poza tym ks. proboszcz Paweł Goga był prezesem Stowarzyszenia Świetlic Charytatywnych na Pomorzu, członkiem Miejskiego Obywatelskiego Komitetu Opieki nad Młodzieżą i Dziećmi w Toruniu, dyrektorem oddziału miejskiego Stowarzyszenia Pań Miłosierdzia św. Wincentego á Paulo, przewodniczącym Sekcji Zbiórki Materiałowej i Rozdzielczej Pomocy Zimowej w Toruniu, członkiem Zarządu Obozu Zjednoczenia Narodowego Młodzieży w Toruniu i kapelanem Towarzystwa Gimnastycznego “Sokół” Okręgu IV w Toruniu. Oprócz tego był redaktorem odpowiedzialnym “Wiadomości Kościelnych” dla Parafii św. Janów i Parafii Toruń – Mokre.

Po wybuchu drugiej wojny światowej i zajęciu Torunia przez Niemców ks. Paweł Goga został aresztowany i osadzony w toruńskim Forcie VII, zwolniony po kilku dniach wrócił do pracy w swojej parafii. Przetrwał wojnę na swym stanowisku. Jak pisał ks. dr Józef Witkowski w biogramie ks. Gogi, przygotowanym dla Rady Miejskiej Torunia, uzasadniającym nadanie jednej z ulic miasta jego imienia: “…Ks. Goga mimo zakazu – według relacji naocznego świadka, grabarza Rydzińskiego, nocą chował zmarłych na tyfus – lub zamęczonych w obozie zwanym “Szmalcówką”, na cmentarzu przy ul. Grudziądzkiej. Ponadto ks. Goga przychodził z pomocą i ratował wielu ludzi zagrożonych śmiercią lub wysyłką do obozów. Przez plebanię przewinęło się też wielu księży, którzy tu chowali się przed aresztowaniem i zawsze znajdowali pomoc i radę…


Po wyzwoleniu

Po wyzwoleniu Torunia w 1945 ks. Goga został aresztowany przez Rosjan i wywieziony do obozu w Ciechanowie, gdzie rozpoznali go jego parafianie i wyprosili zwolnienie od dalszej wywózki. Wrócił pieszo do Torunia i był nadal wśród swoich parafian.

Dla przejeżdżających przez Toruń repatriantów ze Wschodu oraz wszystkich ubogich ludzi z dzielnicy urządził w byłej kaplicy bezpłatną kuchnię “Caritas”. Ponadto, o czym pisze cytowany już ks. dr Witkowski, spłacił wszystkie pożyczki zaciągnięte na zakończenie budowy kościoła, organizując kiermasze, “dni kwiatka”, loterie fantowe i inne imprezy. Jego zasługą było też podjęcie prac wykończeniowych: otynkowanie kościoła, pokrycie kopuły blachą pomiedziowaną, ozdobienie jej wewnątrz kasetonami, a także wybudowanie kaplicy, ozdobienie ołtarzy, zamontowanie organów, ustawienie ławek. Wreszcie – jego pomysłem było wybudowanie groty Matki Boskiej oraz ogrodzenie placu kościelnego.

W 1948 r. ks. Paweł Piotr Goga został ustanowiony proboszczem; był ponadto wicedziekanem dekanatu toruńskiego, kanonikiem honorowym Kolegiaty Chełmżyńskiej i członkiem Zarządu Wojewódzkiego “Caritas” w Bydgoszczy.

Ks. kanonik Paweł Piotr Goga odznaczony był m. in. Złotym Krzyżem Zasługi i Odznaką Tysiąclecia Państwa Polskiego. Zmarł 19 września 1971 r. i pochowany został na cmentarzu parafialnym przy ul. Wybickiego. Jego imię nosi jedna z ulic toruńskiej dzielnicy Mokre.


Bibliografia

K. Przybyszewski, Toruński Słownik Biograficzny, t.. 3 ToMiTo UMK Toruń 2002

 


FOTOGALERIA