Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

GRASZEWICZ Celestyn Kazimierz

GRASZEWICZ Celestyn Kazimierz  (1906–1987), mgr prawa, działacz spo­łeczny


Prawnik i działacz społeczny

Urodził się 28 listopada 1906 r. w Radzyniu Chełmińskim, w rodzinie Maksymiliana i Franciszki z Olszewskich. Uczęszczał do Państwowego Gimnazjum w Szamotułach, po uzyskaniu w 1925 r. świadectwa dojrzałości został studentem Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego.

Po upływie trzech lat przeniósł się jednak na Wydział Prawa tego Uniwersytetu. Podczas studiów był aktywnym działaczem akademickim, pełniąc m. in, funkcje sekretarza generalnego Bratniej Pomocy Uniwersytetu Poznańskiego, prezesa Zrzeszenia Akademickich Kół Prowincjonalnych, wiceprezesa Korporacji Akademickiej Magna Polonia, prezesa Akademickiego Koła Szamotulan i przewodniczącego Komisji Rewizyjnej Akademickiego Związku Sportowego. O działalności tych związków i organizacji zamieszczał artykuły w prasie poznańskiej.

Po ukończeniu studiów i uzyskaniu dyplomu magistra praw w 1935 r Celestyn Graszewicz zamieszkał w Toruniu, gdzie został kierownikiem Referatu Propagandy i Turystyki Zarządu Miejskiego i członkiem Komisji Propagandowo-Turystycznej Rady Miejskiej Torunia Poza pracą zawodową nadal wykazywał dużą aktywność społeczną, będąc m. in. przewodniczącym komitetu wojewódzkiego Zlotu Młodzieży Szkolnej w Toruniu, skarbnikiem komitetu wojewódzkiego i miejskiego Funduszu Obrony Narodowej, członkiem prezydium Oddziału Miejskiego Obozu Zjednoczenia Narodowego, prezesem Towarzystwa Śpiewaczego “Dzwon”, wiceprezesem Związku Zawodowego Pracowników Miejskich, członkiem Zarządu Towarzystwa Przyjaciół Torunia. Również w Toruniu ogłosił szereg artykułów w prasie codziennej i periodykach, propagujących turystykę i zabytki Torunia.

W sierpniu 1939 r. został zmobilizowany do 63 Pułku Piechoty w Toruniu. Po wybuchu drugiej wojny światowej, jako dowódca kompanii przeciwpancernej brał udział w walkach pod  Mełnem, Kutnem i w Puszczy Kampinoskiej. Wzięty do niewoli niemieckiej 21 września 1939 r., przebywał w Oflagach w: Prenzlau, Neubrandenburg, Gross-Born i w obozie w Lubece.


Po zakończeniu wojny

Po zakończeniu wojny do kwietnia 1946 r. pozostawał za granicą. Po powrocie do rodziny w Toruniu, pracował początkowo w charakterze naczelnika wydziału w Państwowym Banku Rolnym, a dwa lata później powołany został na stanowisko dyrektora Zrzeszenia Przemysłowego Przetwórstwa Zbożowego w Toruniu.

Jednakże, dążąc do wykorzystania posiadanych umiejętności i wiedzy prawniczej, w 1952 r. zrezygnował z zajmowanego stanowiska i od lipca tego roku aż do chwili przejścia na emeryturę w 1972 r. pracował jako radca prawny w kilku jednostkach gospodarki państwowej i spółdzielczej; kontynuował to zajęcie także po przejściu na emeryturę.

Poza pracą zawodową mgr Celestyn Graszewicz brał także czynny udział w życiu społecznym, działając zwłaszcza w organizacjach zrzeszających prawników. M. in. był członkiem Krajowej Rady Radców Prawnych, prezesem Koła Radców Prawnych ZPP w Toruniu, członkiem Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej, przewodniczącym Wojewódzkiej Komisji Alimentacyjnej, oraz członkiem prezydium Zarządu Wojewódzkiego ZBoWiD w Toruniu.

Odznaczony był Krzyżem Oficerskim i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz innymi medalalmi i odznaczeniami.

Mgr  Celestyn Graszewicz zmarł 20 czerwca 1987 r. w Toruniu i pochowany został na Centralnym Cmentarzu Komunalnym przy ul. Grudziądzkiej.

W małżeństwie z Marią Mątczyńską miał syna Andrzeja, urodzonego 12 maja 1939 r. w Toruniu, inż. budownictwa ogólnego, absolwenta Politechniki Poznańskiej. W Toruniu Graszewiczowie mieszkali przy ul. Adama Mickiewicza 34.


Bibliografia

K. Przybyszewski, Toruński Słownik Biograficzny, t.. 3 ToMiTo UMK Toruń 2002


FOTOGALERIA