Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

GĄSIOROWSKI Stanisław

GĄSIOROWSKI Stanisław (1889–1972), dyrektor administracyjny teatru toruńskiego, sekretarz miejski, działacz społeczny


Telegrafista w armii niemieckiej

Urodził się 9 lipca 1889 r. w Kłecku w powiecie gnieźnieńskim, w rodzinie kupca Stanisława i Bronisławy z domu Tryburskiej. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Poznaniu, a po jej ukończeniu odbył czteroletnią praktykę w zawodzie rzeźbiarskim.

Po skończeniu praktyki zawodowej wyjechał w 1908 r. do Berlina-Charlottenburga; w latach 1909–1915 r. był uczniem państwowej szkoły zdobnictwa artystycznego przy Kunstgewerbemuseum w Berlinie, uzupełniał jednocześnie przez 4 lata wykształcenie ogólne na wieczorowych kursach Wszechnicy Ludowej oraz brał udział w kursach anatomii i historii sztuki na berlińskiej akademii sztuki.

Powołany w 1915 r. do armii niemieckiej odbył jako telegrafista kampanię wojenną na froncie zachodnim. Po zakończeniu wojny światowej brał udział od 27 grudnia 1918 r. jako ochotnik w powstaniu wielkopolskim, za co odznaczony został Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym “za waleczność”, a Ministerstwo Spraw Wojskowych wystawiło mu zaświadczenie “Niepodległościowca”. Po zakończeniu powstania służył ochotniczo do połowy grudnia 1919 r. w Wojsku Polskim.

Nie mogąc otrzymać pracy w wyuczonym zawodzie, został urzędnikiem w służbie państwowej, pracując od 15 grudnia 1919 r. w Ministerstwie byłej Dzielnicy Pruskiej w Poznaniu, a od lutego 1920 r. w jego ekspozyturze w Toruniu, następnie w Urzędzie Wojewódzkim Pomorskim w Toruniu, jako kierownik Urzędu Rozdzielczego.

Dnia 1 sierpnia 1920 r. wojewoda pomorski Jan Brejski powołał go na stanowisko administratora państwowego Teatru Narodowego w Toruniu. Z chwilą przejęcia teatru przez Magistrat toruński, Stanisław Gąsiorowski został pracownikiem służby miejskiej. Zatrzymując nadal administrację teatru był ponadto od 1 stycznia 1933 r. kierownikiem biura Obchodu 700-lecia Torunia, a od 1934 r. urzędnikiem Stanu Cywilnego, z obowiązkami udzielania ślubów cywilnych i sekretarzem miejskim. Funkcje te pełnił do wybuchu drugiej wojny światowej.

W okresie międzywojnia Stanisław Gąsiorowski prowadził także aktywną działalność społeczną, będąc w Toruniu m. in. członkiem zarządu Związku Pracowników Miejskich, prezesem Koła II Związku Rezerwistów, skarbnikiem I Koła Związku Powstańców Wielkopolskich, sekretarzem Stowarzyszenia Mężów Katolickich, sekretarzem Stowarzyszenia Pomocy Młodzieży Akademickiej oraz członkiem Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. Za swoją pracę i działalność społeczną odznaczony został w 1937 r. Srebrnym Krzyżem Zasługi.


Administrator teatru Narodowego w Toruniu

Podczas okupacji Stanisław Gąsiorowski pracował od 1 grudnia 1939 r., jako kancelista w niemieckim Urzędzie Stanu Cywilnego, a od 1 lipca 1944 r. jako książkowy w dziale personalnym Teatru Miejskiego.

Po wyzwoleniu Torunia już 3 lutego 1945 r. przystąpił do zabezpieczenia i uporządkowania inwentarza miejskiego w teatrze i Banku Rolnym (obecnie Bank Gospodarki Żywnościowej), będącym podczas okupacji gmachem administracyjnym teatru niemieckiego,. w którego sejfie, jak pisał prof. Józef Kozłowski w swoich wspomnieniach z życia kulturalnego Torunia w 1945 r., “… ukryte były ogromne ilości cennych materiałów – aksamity, jedwabie, sukna itp. Przeżyłem jako członek komisji – radosny moment otwarcia tego skarbca…” Z dniem 4 lutego tego roku Gąsiorowski został pracownikiem Wydziału Kultury i Oświaty Zarządu Miejskiego, obejmując ponownie stanowisko administratora, a następnie dyrektora administracyjnego teatru toruńskiego. Społecznie należał do Związku Zawodowego Pracowników Samorządowych.

Poza wymienionymi już odznaczeniami posiadał ponadto Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal pamiątkowy “Polska swemu obrońcy”, Medal Zwycięstwa i Wolności oraz Medal Dziesięciolecia Polski Ludowej.

Stanisław Gąsiorowski zmarł 27 listopada 1972 r. w Toruniu i pochowany został na cmentarzu staromiejskim św. Jerzego.

W małżeństwie zawartym 12 października 1922 r. w Toruniu z Heleną Marią Pyszczyńską, urodzoną 15 listopada 1898 r. w Woli Wapowskiej miał Gąsiorowski dwoje dzieci: córkę Izabellę, urodzoną 3 listopada 1923 r. w Toruniu i syna Janusza, urodzonego 22 listopada 1928 r. w Toruniu.  W Toruniu Gąsiorowscy mieszkali przy Szosie Chełmińskiej 52.


Bibliografia

K. Przybyszewski, Toruński Słownik Biograficzny, t. 4 ToMiTo UMK Toruń 2004


FOTOGALERIA

 

 

Normal 0 21 false false false PL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4

K. Przybyszewski, Toruński Słownik Biograficzny, t. 4 ToMiTo UMK Toruń 2004