Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

JASTER SZYMON

JASTER SZYMON (1713-1772), kupiec jedwabiu i rajca, jeden z przywódców katolików toruńskich.
Urodził się przed 13 IX 1713 (data chrztu?) [wg. Thorn. Wöch. Nachr. 30 X] w Sypniewie koło Wałcza w ówczesnym woj. poznańskim, jako syn kowala Szymona i Zofii Sztymen. Uczył się zapewne w pobliskim Jastrowiu. Potem udał się do Warszawy, do swego krewnego, kupca Jana Jastera. Przez 7 lat odbywał tam praktykę u kupca Jana Grelowicza.

Z Warszawy przybył do Torunia prawdopodobnie już w 1735. Prawo miejskie jako kupiec jedwabiu otrzymał dopiero 15 kwietnia 1746. 27 marca 1748 został członkiem III Ordynku, a 11 marca 1750 wybrano go ponadto na ławnika przedmiejskiego. 15 marca 1752 wszedł w skład Ławy staromiejskiej. 8 marca 1758 został rajcą. Był jednym z przywódców katolików toruńskich. W 1760 podpisał manifest złożony w grodzie kowalewskim przez rajców katolickich, protestujących przeciw dyskryminacji katolików w Toruniu. Przez dłuższy czas nie pełnił w Radzie żadnych funkcji. Dopiero w 1765 został wójtem przedmiejskim.

W 1768 bezskutecznie zabiegał o powierzenie mu urzędu sędziego wetowego rozstrzygającego w sporach gospodarczych. W 1770 ponownie objął funkcję wójta przedmiejskiego. Podczas konfederacji barskiej utrzymywał kontakty z konfederatami. 13-16 VI 1768 wraz z burmistrzem Szymonem Mielcarskim uczestniczył w naradzie u biskupa chełmińskiego Andrzeja Baiera, ujawniając plany ewangelików toruńskich zwiększenia liczebności garnizonu rosyjskiego w Toruniu.

Od 1770 dzierżawił wieś miejską Papowo Toruńskie, którą po jego zgonie trzymała do 1776 wdowa. Od 1746 mieszkał aż do śmierci w kamienicy przy ul. Szerokiej 21. Żonaty od 1749 z Anną z domu Andrychowicz, zostawił 8 dzieci, z których lat sprawnych dożył syn Ksawery Jan (ur. 1761).

Bibliografia
J. Dygdała, Toruński Słownik Biograficzny t. V, ToMiTo, UMK, Toruń 2007