Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

KAŁAMARSKI PAWEŁ

kalamarskiKAŁAMARSKI PAWEŁ (1884–1968), kierownik referatu inwalidzkiego Starostwa Powiatowego w Toruniu, członek Rady Miejskiej, działacz polityczny i społeczny.

Urodził się 12 IX 1884 w Kowrozie w pow. toruńskim, w rodzinie Jana i Marianny z Chojeckich. Ukończył szkołę powszechną i odbył w 1905–7 służbę wojskową w armii niemieckiej. W czasie zaborów należał do ZZP, był sekretarzem Wydziału Organizacyjnego Polskiej Rady Ludowej w Toruniu

Następnie brał udział w pierwszej wojnie światowej (od 1 VIII 1914 do 31 VIII 1917). Zwolniony jako inwalida wojenny, wstąpił 5 XII 1918 ochotniczo do Straży Ludowej – 8 Kompanii w Toruniu, w której pozostał do 10 II 1920.

Do polskiej służby państwowej  wstąpił 29 I 1920, w charakterze urzędnika i kierownika referatu inwalidzkiego Starostwa Powiatowego w Toruniu. W sierpniu 1920 walczył jako ochotnik w wojnie pol.-bolszewickiej pod Kowalewem, Ostrowitem, Golubiem i Dobrzyniem.

W 1924–28 był członkiem Rady Miejskiej w Toruniu. Od chwili założenia należał do Związku Inwalidów Wojennych RP w Toruniu; zajmował w nim przez sześć lat stanowisko przewodniczącego rady Koła Torunia, dziesięć lat przewodniczącego sądu koleżeńskiego, poza tym był członkiem rady nadzorczej i skarbnikiem Zarządu Okręgowego w Toruniu.

Ponadto był członkiem Obozu Zjednoczenia Narodowego, Federacji Polskiego Związku  Obrońców Ojczyzny, Mlik, LOPP i Rodziny Urzędniczej. Odznaczono go Medalem X-lecia Odzyskanej Niepodległości (1928), Brązowym Krzyżem Zasługi (XI 1935).

 Kałamarski zmarł 5 VI 1968 w Toruniu. Pochowany został na cmentarzu przy ul. gen. Józefa Wybickiego. W małżeństwie z Franciszką Makowską (ur. 23 VIII 1884, zm. 15 IX 1920) miał pięcioro dzieci; synów: Maksymiliana (ur. 16 XI 1908, zm. 11 V 1937), Zygmunta (ur. 29 XI 1911, zm. 2 VII 2001), Pawła Edmunda (1916–1942) i Jana (ur. 14 V 1918, zm. 9 IV 1990; więźnia obozu koncentracyjnego Stutthof, długoletniego pracownika Biblioteki Uniwersytetu  w Toruniu) oraz córkę Annę (ur. 18 I 1914, zm. 25 I 1953).

W Toruniu Kałamarscy mieszkali przy ul. Leona Czarlińskiego 34, Piaskowej 7, Wita Stwosza 13 m. 7.

Bibliografia

  1. K. Przybyszewski, Toruński Słownik Biograficzny, t.6 ToMiTo, UMK w Toruniu 2010