Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

LIPIŃSKI STEFAN

 

LIPIŃSKI STEFAN (1868-1927), ks., proboszcz parafii Wniebo-wzięcia NMP w Toruniu.

Urodził się 14 XII 1868 w Nowej Cerkwi koło Pelplina, w powiecie starogardzkim, w rodzinie nauczy¬ciela Ignacego i Konstancji z domu Schmeja (siostry księdza Emila Schmei. W 1881-88 kształcił się w Collegium Maria¬num w Pelplinie i w gimnazjum w Sta¬rogardzie, gdzie w 1891 uzyskał świadectwo dojrzałości. Następnie studiował teologię i filozofię w Wyższym Seminarium duchownym w Pelplinie, święcenia kapłańskie przyjął 24 marca 1895.

Przez 3 lata był wikarym w Grudziądzu, ważnym posterunku duszpa-sterskim, o mieszanej pod względem narodowym i językowym ludno-ści. Następnie 2 lata wykonywał czynności duszpasterskie jako wikary w parafii gniewskiej. Krótki czas był administratorem w Dobrczu pod Bydgoszczą i od 15 grudnia 1900 pierwszym stałym duszpasterzem w Morągu. Dotychczas opiekowali się katolikami morąskimi kapłani z Pasłęka, którzy w 1892-93 wybu¬dowali tu kościół. W 1903 placówka duszpasters¬ka w Morągu otrzymała prawa parafii. Była to placówka duszpasterska obejmująca rozległy obszar. W promieniu do 40 km w ponad 100 miejscowościach rozproszeni byli katolicy – dawniej przeważnie robotnicy polscy, stali i sezonowi; nie raz dzień cały trzeba było poświęcić na dojazd do chorego. Praca księdza Lipińskiego była zatem wyczerpująca i ofiarna, odbiła się ujemnie na jego zdrowiu. Podczas długich męczących objazdów duszpasterskich kilkakrotnie się przeziębiał i mocno podupadł na zdrowiu.

Proboszcz parafii Wniebowzięcia NMP w Toruniu

Po blisko 6 latach tak męczącej pracy, 10 stycznia 1906 został probosz-czem parafii Wniebowzięcia NMP w Toruniu, największej z trzech pa-rafii istniejących w mieście, bo liczącej kilkanaście tysięcy wiernych. Duszpasterstwo w tak dużej parafii wśród niezmiernie trudnych warun-ków do reszty strawiły siły i zdrowie księdza Lipińskiego. Kontynuo-wał rozpoczęte przez księdza Jakuba Klundera prace przy renowacji kościoła oraz przystąpił do konserwacji (1907-12) dawnego ołtarza głównego, dzieła wybitnego nie tylko w skali kraju ze względu na wa-lory artystyczne i treściowe. Po konserwacji ołtarz ten został umiesz-czony na specjalnych rusztowaniach na emporze północnej kościoła przez księdza proboszcza Jana Męczykowskiego.

Ksiądz Lipiński należał do Towarzystwa Naukowego Torunia i był członkiem „Straży” (1905). Widząc jego stale upadające zdrowie i chcąc ulżyć mu w jego pracy, władza biskupia przeniosła go 27 czerwca 1910 na łatwiejsze do administrowania probostwo w Kurzętniku. Tu ponad 17 lat spędził na ostatniej swej parafii, gorli-wie pełniąc obowiązki duszpasterskie aż do wyczerpania swoich sił. Pod koniec życia leczył się w szpitalu powiatowym w Nowem, wów-czas jego parafią zarządzał administrator. Ksiądz Lipiński zmarł w Kurzętniku 20 X 1927.

Bibliografia

K. Przybyszewski, Toruński Słownik Biograficzny t. V, ToMiTo, UMK, Toruń 2007