Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

MACIEJEWSKA DANUTA KRYSTYNA

MACIEJEWSKA DANUTA KRYSTYNA (1950-2004), dziennikarka radiowa, działaczka społeczna, nauczycielka.

Urodziła się 16 IV 1950 w Mrągowie; córka Kazimierza Hołowni, rolnika w Gronowie, pow. Mrągowo, i Janiny z domu Myśliwiec. Ukończyła Liceum Pedagogiczne w Mrągowie, następnie filologię polską na UMK. Po uzyskaniu w 1974 dyplomu magistra, podjęła pracę nauczycielki; w latach 1975¬-1985 była polonistką w Liceum Ekonomicznym w Toruniu.

Już w okresie studiów współpracowała z redakcją młodzieżową (audycja Młoda godzina) rozgłośni Polskiego Radia w Bydgoszczy Od 1985 była jej etatowym dziennikarzem w Toruniu, współpracując z programem I (zwłaszcza Sygnały dnia), II i Radiem BIS. W 1994 zorganizowała w Toruniu, utrzymywane przez miasto, pierwsze tego typu w Polsce, samodzielne Studio Polskiego Radia S.A. w Warszawie, które prowadziła (od 1 III 1998 w randze komentatora), aż do swojej śmierci. Stało ono na wysokim poziomie.

Wojewoda toruński, napisał do niej w liście gratulacyjnym z 11 III 1998: Punkt korespondenta PR S.A. w Toruniu wpisał się w mapę mediów lokalnych, których dynamiczny rozwój obserwujemy w ostatnich latach. To pionierskie w kraju przedsięwzięcie, bacznie obserwowane i komentowane i tu w Toruniu i w Warszawie, zyskało uznanie i aprobatę wszystkich środowisk. Ogromna to zasługa Pani, bowiem osobiście zaangażowana była Pani w jego uruchomienie.

To dzieło autorskie Maciejewskiej zmarło wraz z nią, ze szkodą dla słuchaczy i m. Była operatywną i życzliwą ludziom dziennikarką oraz publicystką, znakomitą osobowością Polskiego Radia i Torunia, laureatką I nagrody w ogólnopolskim konkursie Programu I PR za informacje radiowe (1988), nagrodzoną przez Radio BIS w 1997 w konkursie audycji nauk. Otrzymała w 1998 nagrodę dowódcy wojsk lotniczych za reportaż w cyklu Polskie Skrzydła, Medal Województwa Toruńskiego, a także prezydenta Torunia za zasługi dla rozwoju i promocji miasta. Ministerstwo Gospodarki wyróżniło ją w 2000 za kreowanie wizerunku polskiej turystyki. Była laureatką wojewódzkiego konkursu „Mistrz Mowy Polskiej” w 2002, a pośmiertnie została uhonorowana przez Oddział Pomorza i Kujaw Stowa-rzyszenie Dziennikarzy Polskich Nagrodą im. Tadeusza Nowakowskiego za rok 2003. Za zasługi dla organizacji charytatywnych była wyróżniona tytułem „Przyjaciela w Potrzebie” przez Polski Komitet Pomocy Społecznej oraz mianem „Przyjaciela Fundacji Ducha” przez Fundację Ducha Na Rzecz Rehabilitacji Naturalnej Ludzi Niepełnosprawnych. Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury“, Srebrną Odznaką „Zasłużony Dla Ochrony Przeciwpożarowej“ i in.

W małżeństwie z Wojciechem Maciejewskim (pilot zawodowy), miała córkę Kamilę (socjolog, po studiach na UMK). Zmarła nagle na zawał serca, w pełni sił twórczych, 23 IX 2004 w Toruniu; pochowana na Centralnym Cmentarzu Komunalnym przy ul. Grudziądzkiej.

Bibliografia
Z. Jędrzyński, Toruński Słownik Biograficzny t. V, ToMiTo, UMK, Toruń 2007