Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

PENKALLA Leon Aleksander

PENKALLA Leon Aleksander (1887–1945), kupiec, prezes honorowy Towarzystwa Restauratorów w Toruniu, działacz społeczny


Właściciel Hotelu „Dworcowego”

Urodził się 15 kwietnia 1887 r. w Twardej Górze w powiecie świeckim, w rodzinie restauratora Juliusza i Marianny z Maciejewskich. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Twardej Górze i Collegium Marianum w Pelplinie.

Praktykę kupiecką odbywał w firmie Handel Kolonialno-Winny Smoleńskiego w Nowem nad Wisłą. Później praktykował jako pomocnik handlowy: w Bydgoszczy, Śremie, Poznaniu, Wrocławiu, a także w Szwajcarii.

Po odbyciu w latach 1907–1909 obowiązkowej służby wojskowej w 5-tym pułku grenadierów w Gdańsku, praktykował jako kupiec podróżujący w Niemczech.

Dnia 1 października 1910 r. założył własną restaurację pod nazwą “Gambrinus” w Berlinie, którą prowadził do maja 1919 r.; zbierała się w niej młodzież akademicka, w większości polska – członkowie Bratniej Pomocy i innych towarzystw Polonii berlińskiej, i gdzie również odbywały się ich zebrania.

Podczas pierwszej wojny światowej służył w wojsku niemieckim w piechocie, a później w pułku łączności na frontach: wschodniopruskim, galicyjskim i francuskim.

Po zakończeniu wojny zamieszkał w Toruniu, – w lipcu 1919 r. wykupił z rąk niemieckich hotel “Dworcowy” wraz z restauracją przy Dworcu Toruń Miasto, który prowadził do końca 1927 r.


Organizator towarzystw restauratorów  i hotelarzy   

 

Działalność społeczną rozpoczął Leon Penkalla w okresie zaborów na obczyźnie, w Towarzystwie Młodzieży Kupieckiej, w towarzystwach robotniczych i innych organizacjach.

W Odrodzonej Rzeczypospolitej był współzałożycielem Stowarzyszenia Restauratorów Właścicieli Hoteli i Kawiarń w Toruniu i Związku Towarzystw Restauratorów na Pomorzu oraz Polsko-Chrześcijańskiego Związku Towarzystw Restaratorów, Hotelistów i Właścicieli Kawiarń na Polskę Zachodnią, Okręg Pomorski w Toruniu, w których piastował godność prezesa od chwili założenia przez kilkanaście lat; w 1922 r. reprezentował Związek na Międzynarodowym Zjeździe Restauratorów i Hotelistów w Pradze.

W 1937 r. otrzymał godność prezesa honorowego Towarzystwa Restauratorów w Toruniu Należał też do grona założycieli Centrali Związku Towarzystw Restauratorów na całą Polskę z siedzibą w Warszawie, będąc członkiem zarządu tego Związku. Był także członkiem Związku Podoficerów Rezerwy, w którym również przez pewien okres pełnił funkcję prezesa Koła Toruńskiego i prezesa Okręgu Pomorskiego.

W 1928 r. kandydował na posła do sejmu z listy nr 30 – mandatu jednak nie uzyskał. Ponadto był od 1928 r. radcą Izby Przemysłowo-Handlowej w Gdyni, radnym Rady Miejskiej i od jesieni 1933 r. ławnikiem Zarządu Miejskiego w Toruniu, z listy Narodowego Bloku Gospodarczego, będąc między innymi członkiem Komisji Propagandowo-Turystycznej Rady.

Poza tym był przez długie lata sędzią przysięgłym niezawodowym przy toruńskim Sądzie Grodzkim i Okręgowym, członkiem Komisji Odwoławczej podatku dochodowego przy Izbie Skarbowej w Grudziądzu i członkiem Komisji Rozjemczej i Komisji Rewizyjnej przy Kasie Chorych, następnie Ubezpieczalni Społecznej w Toruniu.

Leon Aleksander Penkalla przeżył drugą wojnę światową, zmarł 6 sierpnia 1945 r. w Toruniu i pochowany został na cmentarzu parafialnym św. Jakuba. Odznaczony był Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Dnia 25 września 1910 r. zawarł związek małżeński z Anną z Graszewiczów ze Świecia, urodzoną 22 sierpnia 1882 r. w Świeciu nad Wisłą, córką Franciszka, właściciela nieruchomości i Anny z domu Buchholc.

Penkallowie mieszkali przy ul. Piastowskiej 9, następnie Sukienniczej 14 i Prostej 19.


Bibliografia:

K. Przybyszewski, Toruński Słownik Biograficzny, t.. 3 ToMiTo UMK Toruń 2002.


FOTOGALERIA