Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

PISKORSKI Jan Kanty

PISKORSKI Jan Kanty (1868–1931), kupiec, honorowy członek toruńskiego Magistratu


Kurier Stolicy Apostolskiej

Urodził się 20 października 1868 r. w Wenecji w powiecie żnińskim, w rodzinie agronoma Władysława i Stanisławy z Seredyńskich. We wczesnej młodości stracił oboje rodziców, wychowywał się u krewnych matki i wcześnie zabrał się do praktycznej nauki zawodu kupieckiego.

Przez dłuższy czas pracował w najpoważniejszych w owych czasach zakładach polskich – w Poznaniu, jako kierownik firmy Leitgeber i w Toruniu, u Bolesława Hozakowskiego. W 1894 r. ożenił się z Zofią Kiszewską z Trzemeszna, nabył skład kolonialny i winiarnię Mazurkiewicza w Toruniu przy Rynku Staromiejskim i prowadził to przedsiębiorstwo wzorowo aż do ostatnich lat pierwszej wojny światowej. Tutaj przez długie lata spotykali się Polacy, tak miejscowi, jak i przyjezdni z Prus, Księstwa Poznańskiego i Kongresówki.

W życiu społecznym kierował się Jan Piskorski wrodzoną skromnością; jako jeden z przedstawicieli kupiectwa brał jednak wybitny udział w Towarzystwie Przemysłowców, następnie był organizatorem i pierwszym prezesem utworzonej w 1919 r. w Toruniu Korporacji Kupców Polskich, pracował równocześnie i w innych narodowych towarzystwach polskich.

Podkreślając zawsze swą polskość, niejednokrotnie umiał przeciwstawić się zakusom germanizacyjnym. Kiedy swego czasu w kościele św. Janów chciano wprowadzić śpiew niemiecki, oparł się temu stanowczo jako członek dozoru kościelnego i postawił na swoim.

Z jego usług, jako wiernego syna Kościoła i gorliwego katolika, korzystała niejednokrotnie Stolica Apostolska – w czasach prześladowania Kościoła katolickiego w zaborze rosyjskim, posługując się nim jako kurierem dla doręczania ważnych poleceń włocławskiej kurii biskupiej.

Po zakończeniu pierwszej wojny światowej, “kiedy zaświtała jutrzenka wolności” i nadzieja na powrót Pomorza do Polski, wybrano Jana Piskorskiego do Rady Ludowej, która wydelegowała go do Magistratu. Pracował tam do ostatnich chwil swego życia jako radca honorowy, decernent i przewodniczący Deputacji Rzeźni Miejskiej, członek Deputacji Szpitala Miejskiego, Deputacji Straży Pożarnej i Czyszczenia Miasta, członek Kuratorium Gimnazjum Żeńskiego, członek zarządu Komunalnej Kasy Oszczędności m. Torunia.

Równocześnie pełnił przez pierwsze lata państwowości polskiej uciążliwą służbę sędziego pokoju w toruńskim sądzie powiatowym, zyskując na stanowisku tym szczere uznanie władz i społeczeństwa. Towarzystwo Kupców Chrześcijańskich, którego był współorganizatorem, mianowało go w 1930 r. swym honorowym członkiem. Zamieszczał ponadto artykuły na tematy gospodarcze w prasie pomorskiej.

Za zasługi na polu pracy narodowo-społecznej i obywatelskiej odznaczony został Złotym Krzyżem Zasługi. Jan Piskorski zmarł 5 maja 1931 r. i pochowany został na cmentarzu staromiejskim św. Jerzego.

W małżeństwie z Zofią Kiszewską miał córkę i synów. Żona jego brała aktywny udział w pracach społecznych w różnych polskich stowarzyszeniach i organizacjach.

Zofia Piskorska zmarła w Toruniu 17 maja 1951 r. i pochowana została obok swego męża na cmentarzu staromiejskim.

W Toruniu Piskorscy mieszkali przy ul. Prostej 3.


Bibliografia:

K. Przybyszewski, Toruński Słownik Biograficzny,t. 4 ToMiTo UMK Toruń 2004.


FOTOGALERIA