Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

ROMAN Stanisław Witold

ROMAN Stanisław Witold (1883–1958), dr med., lekarz-społecznik


Lekarz wojskowy

Urodził się 18 czerwca 1883 r. w Nawrze w powiecie toruńskim, w rodzinie Franciszka i Korduli z domu Gudawskiej. Uczęszczał do gimnazjum w Bydgoszczy, uzyskując tam w 1901 r. świadectwo dojrzałości.

Następnie studiował medycynę na uniwersytetach we Wrocławiu, Berlinie, Monachium, Lipsku oraz w Würzburgu, gdzie w listopadzie 1906 r. uzyskał dyplom i gdzie do 1907 r. praktykował jako asystent w Uniwersyteckiej Klinice Psychiatrycznej. W tym też roku podjął pracę zawodową na oddziale wewnętrznym Szpitala Miejskiego w Poznaniu, potem pracował w Berlinie, następnie w Polanicy Zdroju.

W 1913 r. zamieszkał w Toruniu; w latach 1914–1921 pracował jako lekarz wojskowy, początkowo w wojsku niemieckim, a po przejęciu Torunia przez władze polskie, od 18 stycznia 1920 r. w Okręgowym Szpitalu Wojskowym Nr 1, w randze kapitana WP. W 1921 r. podjął wolną praktykę lekarską, będąc przez wiele lat kierownikiem Przychodni Przeciwgruźliczej oraz członkiem komisji lekarskiej Ubezpieczalni Społecznej w Toruniu.

W 1939 r., krótko przed napaścią Niemiec hitlerowskich na Polskę został zmobilizowany w randze majora-lekarza i przydzielony do 8 Szpitala Okręgowego w Toruniu w charakterze starszego ordynatora oddziału wewnętrznego. Brał udział w kampanii wrześniowej; wzięty do niewoli 19 września 1939 r., pracował w szpitalach dla jeńców wojennych w Kutnie.

Następnie więziony był w obozach koncentracyjnych w Sachsenhausen, w Dachau i w Buchenwaldzie. Po zwolnieniu z obozu i krótkim pobycie na wolności został przymusowo zesłany do Stuttgartu, a następnie do Bremy, gdzie był lekarzem dla robotników-cudzoziemców do maja 1945 r. Po wyzwoleniu pracował bezinteresownie do listopada tego roku w obozie polskim w Bremie.


Radny miejski

Po powrocie do Torunia zatrudniony był początkowo w Miejskim Komitecie Opieki Społecznej, a od 1949 r. jako kierownik Zakładu Przyrodoleczniczego oraz Przychodni Przeciwreumatycznej Wydziału Zdrowia Prezydium Miejskiej Rady Narodowej.

Dr Stanisław Roman był nie tylko lekarzem, ale i społecznikiem. W międzywojennym dwudziestoleciu, jako radny Rady Miejskiej Torunia z ramienia Stronnictwa Narodowego brał udział w pracach Komisji Rady Szpitalnej i Komisji Zdrowia, był także wiceprezesem Sądu Odwoławczego Okręgu Pomorskiego Związku Lekarzy Polski Północnej i zastępcą członka zarządu Pomorskiego Towarzystwa Walki z Gruźlicą.

Od 1908 r. członkiem Wydziału Lekarskiego Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk i od 1916 r. aż do śmierci członkiem Towarzystwa Naukowego w Toruniu. Opublikował pracę: Giebt es âtiologische Beziechungen zwischen Diabotes mellitas und geistesstőrungen.

Dr med. Stanisław Witold Roman zmarł 29 września 1958 r. w Toruniu i pochowany został na cmentarzu staromiejskim św. Jerzego.

W małżeństwie z Zofią Jankowską,  córką Franciszka i Leokadii Przybyszewskiej miał córkę Aleksandrę Zofię. W Toruniu Romanowie mieszkali przy ul. Poniatowskiego 5.


Bibliografia:

K. Przybyszewski, Toruński Słownik Biograficzny, t.. 3 ToMiTo UMK Toruń 2002.


FOTOGALERIA