Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

ROPIŃSKA MARIANNA

ROPIŃSKA MARIANNA (1892-1957), imię zakonne TYMOTEA, siostra ze Zgromadzenia Sióstr Świętej Elżbiety, przełożona prowincji toruńskiej (dawnej prowincji pomorskiej).

Urodziła się 19 IX 1892 w miejscowości Tuszynki, pow. Świecie. Córka Ignacego i Antoniny z domu Redlarskiej. Trudno ustalić datę jej wstąpienia do zgromadzenia. Obłóczyny odbyła 29 października 1912 prawdopodobnie we Wrocławiu. Tam też złożyła pierwsze śluby (16 VIII 1915) oraz śluby wieczyste (9 VII 1924). Będąc w zgromadzeniu ukończyła kursy pielęgniarski i aptekarski. Kolejno przebywała w domach zakonnych w Grudziądzu (od 1939) oraz Katowicach (od 1944).

24 stycznia 1946 została mianowana pierwszą przełożoną nowoutworzonej prowincji pomorskiej zgromadzenia z siedzibą w Toruniu. Tego samego dnia przyjechała do Torunia wraz z przełożoną generalną zgromadzenia Matką Matyldą Küttner z Wrocławia. Tę datę uznaje się za początek istnienia prowincji, jednak oficjalne jej zatwierdzenie przez Prymasa Polski ks. kardynała Augusta Hlonda miało miejsce dopiero 24 kwietnia 1947.

Utworzenie nowej prowincji związane było ze zmianą granic Polski. Na siedzibę domu wybrano dom zgromadzenia przy ul. Żeglarskiej 9. Radę prowincjalną tworzyły: siostra Mieczysława Przybył – wikaria (przybyła dopiero w październiku); siostra Felicyta Pasgreta, siostra Luminoza Lisiecka, siostra Pelagia Lipska – asystentki. W chwili tworzenia prowincji liczyła ona 48 placówek z 358 siostrami.

W Toruniu znajdowały się 4 placówki: ul. Żeglarska 9 (jednocześnie dom prowincjalny), ul. Batorego 17 (przy szpitalu miejskim), ul. Sienkiewicza 42 (przy prowadzonym domu starców), ul. Bydgoska 33 (przy żłobku miejskim). Jednym z pierwszych zadań, jakie stanęły przed pierwszą przełożoną prowincji, było powołanie do istnienia nowicjatu. Pierwszą mistrzynią została mianowana siostra Mechtylda Krauzewicz. Dom prowincjonalny mieszczący początkowo nowicjat okazał się za mały na pełnienie dodatkowej funkcji. Szukano rozwiązania. Pojawił się pomysł kupna domu w Toruniu przy ul. Krasińskiego 17. Zamiar zrealizowano, jednak zgromadzenie nie mogło przejąć nabytku – budynek początkowo zajmowany był przez wojska radzieckie, a następnie zakwaterowano w nim rodziny żołnierzy Wojska Polskiego i nie było szans, aby go odzyskać.

Do końca 1946 postulat liczył już 22 kandydatki. Pierwsze obłóczyny mały miejsce 19 marca 1947 (15 kandydatek). Ceremonii przewodniczył ordynariusz chełmiński ks. biskup Kazimierz Józef Kowalski. Z powodu trudności lokalowych część postulantek mieszkała początkowo w domu Caritasu przy ul. Łaziennej. Od 30 listopada 1947 na potrzeby nowicjatu przekazano siostrom kościół poprotestancki wraz z dawną pastorówką przy ul. Podgórnej. Na przenosiny wydał zgodę Prymas Polski (16 X 1947). Przeniesienie nowicjatu do nowego domu odbyło się 30 listopada 1947. I tu jednak siostry nie przebywały długo, 1 czerwca 1949 roku nastąpiło przeniesienie nowicjatu z Torunia do Grudziądza. 24 V 1953 pierwsze siostry (12 sióstr) prowincji pomorskiej złożyły profesję wieczystą we Wrocławiu.

Urząd przełożonej prowincji Ropińska sprawowała od początku jej utworzenia aż do swojej śmierci, w tym czasie prowincja zwiększyła liczbę sióstr o 102. Długi czas pełnienia wspomnianej funkcji wynikał częściowo z faktu, że na skutek podziałów politycznych Europy utrudniony był kontakt sióstr z Polski z przełożoną generalną; zgromadzenie przez 20 lat nie mogło zwołać kapituły generalnej.

Ropińska zmarła w Toruniu 4 I 1957. Uroczystości pogrzebowe miały miejsce 7 stycznia przewodził im ordynariusz chełmiński ks. biskup Kazimierz Józef Kowalski. Pochowana na cmentarzu św. Jerzego w Toruniu.

Bibliografia
W. Rozynkowski, Toruński Słownik Biograficzny t. V, ToMiTo, UMK, Toruń 2007