Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

RYDYGIER LUDWIK

RYDYGIER LUDWIK (1850-1920, profesor, światowej sławy chirurg, rektor we Lwowie, generał podporucznik

rydy 4Początki kariery

Urodził się   1850 roku w Dusocinie  pod Grudziądzem. Ojciec Karol, właściciel ziemski i matka Elżbieta z domu Konig, oddali na naukę młodego Ludwika  do gimnazjum  chełmińskiego. W 1869 roku rozpoczął studia na uniwersytecie w Gryfii na wydziale lekarskim. Studiował także w Berlinie i Strasburgu.

Z Chełmnem wiąże Rydygiera nie tylko nauka, gdzie uzyskał świadectwo dojrzałości, ale   i praktyka lekarska. Tu zawarł związek małżeński ze starszą od siebie o blisko 14 lat Marią Borkowską.

W 1878 roku odkupił od miejscowego aptekarza za 6600 marek budynek, w którym  po odpowiednich przeróbkach otworzył prywatną klinikę na 25 łóżek  dla leczenia chorób  chirurgicznych. ocznych i kobiecych. Wkrótce stała się ona zakładem leczniczym , w którym wykonywano nie tylko  skomplikowane operacje, ale również prowadzono eksperymenty m.in. na psach i królikach. To właśnie tutaj Rydygier wykonał w 1881 roku jako jeden z pierwszych na świecie operację resekcji żołądka. Tym samym prowincjonalna klinika nabrała znaczenia uniwersyteckiego.

Mniej udane były operacje raka. Ze sprawozdania medycznego Rydygiera wynika, że na 11 przeprowadzonych operacji w siedmiu przypadkach po dość krótkim czasie operowani pacjenci zmarli. Rydygier utrwalał swój dorobek. Publikował swoje doniesienia  w języku polskim i niemieckim i zyskiwał światowy rozgłos i sławę wybitnego chirurga.

 

Z Krakowa do Lwowa

W 1887 roku , dekretem cesarza Austrii, Rydygier otrzymał tytuł profesora zwyczajnego i katedrę, a w rok później został wybrany dziekanem  Wydziału Lekarskiego  na Uniwersytecie Jagiellońskim. Sprzedał więc klinikę w Chełmnie i wyprowadził się na stałe do Krakowa.

Po dziesięciu latach pobytu w Krakowie przeniósł się do Lwowa. Tam na Uniwersytecie Lwowskim, założonym w 1661 roku przez króla Jana  Kazimierza, rozpoczął wykłady. Zwracał szczególną uwagę na aseptykę i nowość w chirurgii – narkozę. Ponadto wprowadził nowatorskie zabiegi chirurgii żołądka  i leczenia schorzeń jelit. Zajmował się w tym czasie także chirurgią serca i naczyń krwionośnych.

Wprowadził do kliniki nowe przyrządy do operacji i metody leczenia  z zakresu urologii i operacji ginekologicznych. Był zwolennikiem radioterapii.  Umiał operować sprawnie i szybko przy pomocy jednego asystenta i „narkotyzera”.

W roku akademickim 1901/1902 dostąpił zaszczytu rektora Uniwersytetu we Lwowie. Jednym  z  asystentów Rydygiera był jego syn Antoni, który się habilitował w 1914 roku. Jednak „wichry wojny”  pokrzyżowały plany ojca. Antoni nastawiony prorosyjsko, po powrocie Austriaków do Lwowa,  nie mógł liczyć na zatwierdzenie jego habilitacji,  a nawet był więziony. Po uwolnieniu wyjechał  do Brazylii. Tam pracował jako profesor na Uniwersytecie w Kurytybie.

Awans na generała

Wybuch I wojny światowej spowodował, że Rydygier ewakuował się z rodziną do Wiednia. Później kierował szpitalem wojskowym  na Morawach, a po opuszczeniu  Lwowa przez wojska rosyjskie wrócił tam, aby kierować oddziałem chirurgii w szpitalu Czerwonego Krzyża .W 1920 roku Rydygier brał czynny udział jako lekarz wojskowy w stopniu generała podporucznika. Był szefem sanitarnym na Pomorzu.

Po zakończeniu wojny zami erzał stworzyć wojskową akademię lekarską, kształcącą lekarzy wojskowych. Napisał też podręcznik chirurgii wojennej, który ukazał się dopiero po jego śmierci.

W ostatnich latach swojego życia zamierzał utworzyć prywatną lecznicę na Pomorzu. Zdecydował się w tym celu  sprzedać swój  majątek w Małopolsce. Podczas podpisywania aktu sprzedaży tego majątku zmarł nagle  w kancelarii notariusza we Lwowie 25 czerwca 1920 roku w wieku 70 lat.

Został pochowany z ceremoniałem wojskowym na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

 

Bibliografia:

1. S. Sokół, Ludwik Rydygier (1850-1920) , Polskie Towarzystwo Historii Medycyny,         Warszawa 1961

2. S .Leśniewski, Tajny Radca Dworu, Rzecz o profesorze Ludwiku Rydygierze, It-Press przy MORiW

3. Sprawozdanie z prywatnej kliniki dra Rydygiera . Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie  1880

4. J. Kałdowski, Doktor Ludwik Rydygier 1850-1920, Chełmno 1985


 

Fotogaleria – portrety Rydygiera