Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

TROKOWSKI Stanisław Kazimierz

TorkowskiTROKOWSKI Stanisław Kazimierz (1933-2002), mgr inż. rolnictwa. wojewoda toruński,

Zanim został wojewodą toruńskim
Urodził się 22 lipca 1933 roku w Toruniu w rodzinie robotniczej jako piąte dziecko Stanisława i Marianny z Munchewiczów.  Ośmioosobowa rodzina utrzymywała się głównie z pracy ojca, który pracował w firmie „Siemens”.

W czasie okupacji Stanisław Trokowski uczęszczał do powszechnej szkoły niemieckiej, w której ukończył klasę piątą. Po wyzwoleniu rozpoczął naukę w Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki.  W 1951 roku uzyskał świadectwo dojrzałości w Liceum Administracyjno-Gospodarczym.

Po maturze podjął pracę w Bydgoszczy. Pracował tam jako instruktor w biurze Centralnego Urzędu Skupu i Kontraktacji Po roku pracy awansował na Powiatowego Pełnomocnika do Spraw Skupu i Kontraktacji w Toruniu.
Po odbyciu  zasadniczej służby wojskowej (1953-1955), wrócił do Bydgoszczy, gdzie objął stanowisko kierownika  Oddziału w Wydziale Skupu Wojewódzkiej Rady Narodowej.

Od 31 lipca 1959  pracował jako starszy instruktor  w Wydziale Rolnym Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Bydgoszczy.
W 1967 roku ukończył zaocznie  studia  na Wydziale Rolnym Wyższej Szkoły Rolniczej w Olsztynie uzyskując dyplom inżyniera rolnictwa, a w 1978 roku  po ukończeniu studiów magisterskich w Instytucie Rolnictwa Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy,  dyplom mgr inż. rolnictwa. W 1978 roku służbowo wyjechał do Moskwy, gdzie odbył naukę w Studium Akademii Wszechnauk przy KC KPZR na wydziale Nauk Społecznych.

Kolejny etap życia wiąże się z Toruniem. Najpierw Zastępca Przewodniczącego Prezydium Powiatowej Rady Narodowej, od 1969 roku sekretarz rolny Komitetu Powiatowego PZPR w Toruniu, W 1971 roku został Przewodniczącym Prezydium PRN, a od 1972 do 1973 pracował na stanowisku dyrektora Rejonowego Przedsiębiorstwa Melioracyjnego.
W następnych latach do 1976 roku był naczelnikiem miasta i powiatu w Inowrocławiu oraz kierownikiem Wydziału Rolnego Komitetu Wojewódzkiego PZPR.

Od 1 stycznia 1977 roku Stanisław Trokowski powołany został na stanowisko Wicewojewody Toruńskiego. Od 1982 do 1988 roku był trzecim  w historii województwa toruńskiego wojewodą i najdłużej pełnił ten urząd spośród wszystkich dotychczasowych wojewodów administracji pomorskiej i toruńskiej.

Administrator, działacz sportowy i społeczny
Wojewoda Trokowski zarządzał województwem w czasach kryzysu gospodarczego PRL. Przydziały z centralnego rozdzielnika pomimo interwencji wojewody ciągle były dalekie od potrzeb mieszkańców województwa. Szczególnie uciążliwy był system kartkowy na podstawowe artykuły spożywcze. Pracę wojewody destabilizowały liczne kontrole, rekontrole  i subkontrole prowadzone przez siły zbrojne.

Z jego inicjatywy powstało ujęcie wody dla Torunia na Drwęcy oraz gospodarstwo rybackie hodowli pstrągów. Wspierał rozwój rzemiosła, które wówczas nie miało należytego wsparcia politycznego. W latach osiemdziesiątych przybyło ponad 1500 zakładów rzemieślniczych w województwie toruńskim.

Wspierał sport, gdyż w młodości uprawiał m.in. hokej i piłkę nożną w AZS „Budowlani”. Był honorowym prezesem Rady Wojewódzkiej Ludowych Zespołów Sportowych. Z jego patronatu korzystał Ludowy Klub Kolarski „Agromel”. Jako przewodniczący Wojewódzkiej Rady Przyjaciół Harcerstwa w stopniu podharcmistrza interesował się organizacją życia obozowego, siadał z młodzieżą przy ognisku, śpiewał piosenki harcerskie.

Interesowały go także sprawy kultury, rozwój artystyczny dzieci uzdolnionych wokalnie, plastycznie. Zwłaszcza, że prace córki Magdy wykonane w Galerii Twórczości Dziecka w Domu Harcerza wystawiane były w wielu krajach m.in. w Indiach, Szwecji, Holandii, Norwegii, w Niemczech i ZSRR. Przez 27 lat wspierał organizacyjnie i finansowo restaurację Zamku Golubskiego.
W dniu 2 listopada 1988 roku złożył rezygnację z funkcji wojewody ze względu na nieuleczalną ciężką chorobę nowotworową. Zmarł  5 lutego 2002 roku. Mogiła Stanisława Trokowskiego znajduje się u podnóża mogił rodziców na Cmentarzu Parafialnym przy ul. Gałczyńskiego. Odznaczony był m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz licznymi medalami  i odznaczeniami państwowymi.

Stanisław Trokowski był dwukrotnie żonaty. Pierwszy związek zawarł w 1956 roku z Jadwigą, z domu Pruss. Z małżeństwa tego urodziła się córka Danuta. Ponowny związek małżeński zawarł w 1974 roku. Miał dwoje dzieci: córkę Magdę (1974)  i syna Marcina (1975).

Bibliografia
1. S. Giziński, Stanisław Trokowski Wojewoda Toruński, Zapolex Media, Toruń  2004
2. S. Frankowski, K. Przybyszewski, R. Such, Poczet wojewodów, „Nowości” nr 81 1992