Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

WACHSCHLAGER JERZY

WACHSCHLAGER JERZY (GEORG) DANIEL (1702-1757), sekretarz Rady, rezydent na dworze królewskim, rajca toruński.

Urodził się w Toruniu 11 VII 1702 jako syn Daniela (1679-1737), piwowara oraz ławnika przedmiejskiego, i jego pierwszej żony Marii Elżbiety z domu Ringeltaube, wdowy po Dawidzie Düsterwaldzie (według wpisu w księdze nadania prawa miejskiego jego matką była Zofia Elżbieta z domu Ratzibor). Już 30 V 1707, w wieku 5 lat, został zapisany do najniższej klasy toruńskiego gimnazjum akademickiego. Jako uczeń opublikował w 1715 i 1719 co najmniej 3 panegiryki żałobne po śmierci Jana Wachschlagera i 2 wdów po toruńskich patrycjuszach.

Od 1723 miał studiować na uniwersytecie w Królewcu (jego nazwiska brak jednak w metryce uniwersytetu), 18 IV 1724 podjął studia na uniwersytecie w Wittenberdze, a 22 X 1725 został wpisany w poczet studentów uczelni w Jenie. Po powrocie do Torunia objął 7 VII 1727 urząd sekretarza Rady, którą to funkcję pełnił aż przez 23 lata. Zgodnie z rodzinną tradycją przyjął prawa miejskie jako piwowar (20 IV 1729). Będąc sekretarzem uczestniczył w sejmikach generalnych Prus Królewskich, w dobie bezkrólewia po zgonie Augusta II (22 III 1733 w Malborku oraz 20 VII 1733 i 27 VIII 1734 w Grudziądzu).

W grudniu 1734 uczestniczył w deputacji władz Torunia wysłanej do Warszawy do Augusta III. W maju 1740 i w maju 1742 pojechał jako przedstawiciel miasta do Wschowy, gdzie odbywały się obrady senatu. Podobną funkcję pełnił w Warszawie w kwietniu 1744. Od jesieni 1746 do lipca 1749 przebywał przez dłuższy czas jako rezydent Torunia na dworze królewskim. Zalecał wówczas Radzie ustępstwa w sprawie wyboru katolików do władz miejskich. 11 III 1750 awansował do Rady. W latach 1751 i 1755 pełnił funkcję sędziego staromiejskiego, w 1753 sędziego wetowego rozstrzygającego spory w sprawach gospodarczych, a w 1754 był wójtem przedmiejskim.

W maju-sierpniu 1753 przebywał w Dreźnie zabiegając o odwołanie reskryptu Augusta III zakazującego budowy nowego kościoła ewangelickiego w Toruniu. Udało mu się uzyskać odroczenie ostatecznego rozstrzygnięcia tej kwestii. Po swych krewnych odziedziczył dom przy ul. Chełmińskiej (nr 309) oraz mielcuch (browar) przy ul. Błotnej (obecnie Franciszkańskiej nr 317a).

Żonaty był od 1729 z Elżbietą (1711-27 VI 1734), córką piwowara Konrada Weiknechta. 10 V 1735 ożenił się ponownie z Anną Charlottą (zm. 1763), córką sekretarza i późniejszego burmistrza Michała Nałęcza. Miał z nią synów: Daniela Jerzego (Georga) (1739-71), od 1770 ławnika staromiejskiego, Jana Michała oraz Jakuba Mateusza , Macieja? (1747-75).

Bibliografia
J. Dygdała, Toruński Słownik Biograficzny t. V, ToMiTo, UMK, Toruń 2007