Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

WACHSCHLAGER KAROL

WACHSCHLAGER KAROL (CARL) JAKUB (1718-1797), rajca i bur-mistrz toruński.

Urodził się w Toruniu 26 VII (4 VIII ?) w 1718 jako syn Daniela (1679-1737), piwowara i ławnika przedmiejskiego, oraz jego drugiej żony Katarzyny Doroty, córki kupca z Królewca Petera Krahna. 8 VI 1724 został zapisany do najniższej klasy toruńskiego gimnazjum akademickiego. Jako uczeń opublikował w latach 1734-5 co najmniej 6 panegiryków żałobnych, m.in. poświęconych jego zmarłym krewnym.

Od 22 III 1739 studiował na uniwersytecie w Jenie. 28 VIII 1744 przyjął toruńskie prawo miejskie jako piwowar. Od 11 III 1750 był członkiem III Ordynku, przewodniczył jego obradom w latach 1752-55, od 15 III 1752 był jednocześnie ławnikiem przedmiejskim. 8 III 1758 wybrano go na ławnika staromiejskiego, a już 19 III 1760 wszedł w skład Rady. W tymże roku, a także w latach 1763, 1765 i 1771 pełnił funkcję wójta przedmiejskiego. Sędzią staromiejskim był w latach 1761, 1764, 1767 i 1770, a sędzią wetowym, rozstrzygającym spory gospodarczym w 1765 i 1771.

Od 1766 był scholarchą odpowiedzialnym za szkoły staromiejskie. 1 IV 1772 został jednym z 4 burmistrzów. Od końca kwietnia 1774 był protoscholarchą, sprawującym nadzór nad całym szkolnictwem w Toruniu. Król Stanisław August mianował go na urząd królewskiego burgrabiego w Toruniu w latach 1775-6, 1779, 1786 i 1792-3. Od 1781 pełnił funkcję dyrektora ewangelickiego konsystorza, któremu podlegały sprawy toruńskim gmin wyznaniowych. W latach 1782, 1785 i 1788 sprawował urząd prezydenta miasta. Po zagarnięciu Torunia przez Prusy w 1793 pełnił od kwietnia 1793 do maja 1794 urząd jednego z 2 burmistrzów w tymczasowej tzw. Deputacji Rady.

Od 1744 miał 2 domy, przy ul. Chełmińskiej (nr 319) i Błotnej (obecnie Franciszkańskiej, nr 317 c). Żonaty od 19 I 1745 z Dorotą Konkordią, córką pastora parafii św. Jerzego w Toruniu Jana Dziermo. Mieli syna Samuela Jakuba (21 V 1753 – 8 IX 1782), sekretarza toruńskiej Rady w latach 1776-82, i 2 córki: Annę Konkordię (1748 – po 1788), od ok. 1767 zamężna za toruńskim pastorem Janem Andrzejem Hewelke, i Elżbietę (ur. 1750), od 1774 żonę Johanna Geisenheimera, dyrektora . pruskiej poczty w Tczewie. Zmarł w Toruniu 14 II 1797.

Bibliografia
J. Dygdała, Toruński Słownik Biograficzny t. V, ToMiTo, UMK, Toruń 2007