Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

WARSZAWSKA IZABELLA

WARSZAWSKA IZABELLA (Maria) (1913-2002), dziennikarka, działaczka kultury, ToMiTo i Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Indyjskiej.

Urodziła się 16 VIII 1913 w Mrowinie, k. Poznania, córka prof. Gimnazjum Brunona Glozy i Rozalii z domu Kamińskiej. Uzyskała maturę w Poznaniu, gdzie podjęła pracę w ilustrowanym tygodniku „Żagiew” jako kierownik działu kobiecego. Okupację spędziła w Poznaniu, pracując jako stenotypistka w koncernie węglowym.

Po wojnie zamieszkała w Toruniu razem z mężem Janem Warszawskim (1909-1966, od 1945 naczelnik w Państwowym Banku Rolnym w Toruniu, miłośnik sztuki i malarz). Pracowała m.in. w Wydziale Kultury i Sztuki Prezydium MRN, zajmując się obsługą administracyjną Komitetu Obchodu „Dni Torunia”. Gdy stał się on sekcją w ToMiTo, przeszła w 1959, wraz z etatem, do pracy w tym towarzystwie jako kierowniczka jego biura. Trwała na tym stanowisku 15 lat, do przejścia na emeryturę w 1974. Wykazała się dużą operatywnością i zaangażowaniem, wspierając organizacyjnie społeczną działalność zarządu towarzystwa.
Interesowała się kulturą Indii, była wieloletnim sekretarzem powołanego pod koniec 1958 w Toruniu Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Indyjskiej. Przy wsparciu prof. Janusza Justyńskiego z UMK organizowała liczne imprezy, odczyty, recytacje z udziałem m.in. aktorki Zofii Melechówny. Gościli na nich często przedstawiciele ambasady Indii w Warszawie.

Za aktywną pracę w tym towarzystwie została uhonorowana medalem Mahatmy Gandhiego. W 1992 była współzałożycielką i wieloletnią, zasłużoną animatorką działającej w parafii NMP Wspólnoty pw. Błogosławionego ks. Alojzego Orione; wspólnota zrzeszała głównie osoby starsze, często samotne (ok. 30 osób). Jej spotkania odbywały się dwa razy w miesiącu. Jako animatorka, niezmordowanie organizowała odczyty lekarzy, prawników, pracowników UMK, imprezy kulturalne , a także pielgrzymki i wycieczki. Wspólnota pomagała starszym, organizowała czytanie książek, opiekowała się grobami ludzi samotnych, zbierała odzież dla biednych dzieci itp.

Za swą działalność była wyróżniona odznakami: Zasłużony dla Torunia, Zasłużony Działacz Kultury, Odznaką Tysiąclecia oraz Złotym Krzyżem Zasługi (1987). Miała córki: Hannę (1937, mgr inż. zieleni), Alicję (1939, nauczycielkę) i Elżbietę (1946, ekonomistkę) oraz syna Grzegorza (1948, mgr ekonomii). W Toruniu mieszkała przy ul. Wita Stwosza 3 m. 4.
Zmarła 2 XI 2002, została pochowana na cmentarzu Św. Jerzego przy ul. Gałczyńskiego w Toruniu.

Bibliografia
Z. Jędrzyński, Toruński Słownik Biograficzny t. V, ToMiTo, UMK, Toruń 2007