Drzewo kategorii
Licznik odwiedzin

WIECZOREK KONSTANTY

WIECZOREK KONSTANTY (1898-1939), mistrz ślusarski, radny miasta Podgórza.

Urodził się 22 II 1898 w Mokrem k. Torunia. Ojciec Wieczorka – także Konstanty, z zawodu murarz (ur. 1868) przybył do Mokrego z Mikołajek w związku z zapotrzebowaniem na murarzy przy rozbudowie fortyfikacji wokół Torunia. W 1892 ożenił się z Franciszką Grzymską, której rodzina od kilku pokoleń osiedlona była w gminie Piaski k. Podgórza. K. i F. Wieczorkowie początkowo mieszkali w Mokrem, następnie w 1898 przenieśli się do Piasków (włączonych w 1934 do Podgórza). Konstanty był czwartym z ich dziewięciorga dzieci.

Po ukończeniu szkoły powszechnej uczył się w latach 1913-17 zawodu ślusarza w firmie Born-Schütze w Toruniu. Wybuch pierwszej wojny światowej uniemożliwił Wieczorkowi ukończenie tej nauki. Został powołany do niemieckiego wojska i skierowany na front francuski. Wkrótce przeszedł do tworzonej przez gen. J. Hallera polskiej armii, z którą przybył do Polski.
Po powrocie do Torunia Wieczorek podjął dalszą naukę zawodu. W 1928 po zdaniu egzaminów przed Komisją Egzaminacyjną Cechu Ślusarskiego w Toruniu uzyskał świadectwo czeladnika i – dzięki pozytywnej opinii tego cechu – tytuł Mistrza Cechu, nadany przez Izbę Rzemieślniczą w Grudziądzu. Odtąd był członkiem Cechu Ślusarskiego w Toruniu, a w latach 1930-33 wchodził w skład jego zarządu. Przy domu swego ojca przy ul. Młyńskiej założył własny warsztat, który w 1936 przeniósł do własnego nowo wybudowanego domu przy ul. Piłsudskiego w Podgórzu (obecnie ul. Drzymały). Wyszkolił wielu uczniów w zawodzie ślusarza.
Oprócz pracy zawodowej i szkoleniowej włączył się aktywnie do pracy społecznej. W latach 1934-37 był członkiem Rady Miasta Podgórza. Brał czynny udział w akcjach organizowanych zarówno przez Cech, jak i przez organizacje i komitety społeczne, m.in. wchodził w skład Komitetu Fundacji i Odsłonięcia Pamiątkowej Tablicy ku Czci Marszałka J. Piłsudskiego na Ratuszu w Podgórzu w 1936, a także w skład Komitetu Budowy Nowego Cmentarza. Był również długoletnim i aktywnym członkiem Bractwa Kurkowego. W drugiej połowie lat 30. pełnił w nim funkcję chorążego. Przez Bractwo został dwukrotnie odznaczony w 1932 i 1938 (obydwa odznaczenia zachowały się wśród pamiątek rodzinnych). Należał też do Ochotniczej Straży Pożarnej w Podgórzu, pełniąc w niej w 1935-38 funkcję członka zarządu. Brał również udział w organizacji obchodów 50-lecia podgórskiej OSP w dniu 27 IX 1936.

Wybuch drugiej wojny światowej przerwał zawodową i społeczną pracę W połowie października 1939 wraz z dużą grupą mieszkańców Podgórza został aresztowany przez Niemców, osadzony w Forcie VII, a następnie. rozstrzelany w jednej z masowych egzekucji w lesie podtoruńskiej Barbarki. Ekshumowany w 1946 wśród innych zamordowanych Polaków, pochowany został razem z nimi na cmentarzu w lesie Barbarka. Jego nazwisko wymienione jest na tablicy pamiątkowej umieszczonej na zewnętrznej ścianie prezbiterium kościoła p.w. śś. Piotra i Pawła na Podgórzu.

Wieczorek żonaty był od 1931 z Marią Jadwigą Thoms, z którą miał dwie córki – Barbarę (ur. 1931) i Helenę (ur. 1934) mieszkającą w Toruniu.

Bibliografia
H. Wieczorek, T. Zakrzewski, Toruński Słownik Biograficzny t. V, ToMiTo, UMK, Toruń 2007